SMC 5th Kathina Robe Offering Ceremony (11-10-09)

Dear Friends, Sisters and Brothers,

We are happy to extend an invitation on SMC 5th Kathina Robe Offering Ceremony on 11th October 2009, Sunday at 9 am.

Our group (Myanmar Cupid Singapore Community) is going to prepare big money tree to offer in Kathina day.

I will be offering Butter rice and chicken curry to all devotees in Kathina day. Also there is food fiesta in Kathina day, offering different kinds of Burmese foods to everybody such as, Mote Hin Khar, Nan Gyi Thote, Shwe Yin Aye, Burmese tea, Burmese semolina, etc.

Programme on 11 October 09 (Sun)

8.45 am	All sponsors to be seated
9.00 am	The Venerable Sangha take their seats Taking of 5 precepts by the devotees Offering of Kathina robes and requisites by the main sponsor followed by devotees Dhamma Talk Sharing of Merits
11.00 am	Sanghikadana – Offering of lunch to the Sangha Lunch for all devotees

Address
Satipatthana Meditation Centre
40 Jalan Malu-Malu, Sembawang Springs Estate
Singapore 769657

MAP --> http://www.smcmeditation.org/SMC_map.htm

Please come and participate in this meritorious offering ceremony with us.
Thanks.

with metta,
SuuChit

သီတင္းကြၽတ္ညေလးတည ျပန္လည္ကာ သတိရမိပါတယ္

Image Source

''သီတင္းကြၽတ္ညေလးတည ျပန္လည္ကာ သတိရမိပါတယ္''

မေန႔က သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေက်ာ္ ၁ရက္ေန႔မွာ ဘုရားမီးပူေဇာ္ျပီး တအိမ္လံုး ေရခ်ိဳးခန္း၊ မီးဖိုေခ်ာင္၊ အိပ္ခန္းေတြကအစ...ဖေယာင္းတိုင္မီးခြက္ေလးေတြ ထြန္းတယ္။ ျပီးေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီးေတြပိတ္ျပီး ဖေယာင္းတိုင္ မီးေရာင္ေလးေတြနဲ႔ ေနၾကတာ အိမ္ေလးက လွလိုက္တာ၊ က်က္သရည္ခေျငာင္းလိုက္တာဆိုတာ...။ ဒီတခါ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔က ပိတ္ရက္နဲ႔ တိုက္ဆိုင္လို႔ ဥပုသ္ေလးရသြားတယ္။

ညကဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကအျပန္မွာ ညီမေလးက ကိုယ္တို႔ ၂ေယာက္စလံုးၾကိဳက္တဲ့ ဒိုးနတ္မ်ိဳးစံုမု႔ံဘူးၾကီးနဲ႔ သီတင္းကြၽတ္ကန္ေတာ့တယ္။ အိမ္ကေယာက္ေယာက္က ကိုယ္ကလြဲရင္ သူ႔ကို ဘယ္သူမွ ကန္ေတာ့တာမခံဘူးေတာ့ ဘာဆုျပန္ေပးရမွန္းမသိဘူးျဖစ္ေနတယ္....။ ညီမေလးက အစ္ကိုၾကီး နဲ႔ မမလတ္ကို ကန္ေတာ့ပါတယ္လည္းေျပာေရာ... ျပံဳးျပံဳး...ျပံဳးျပံဳးနဲ႔... ေအး..နင္ေပးတဲ့ဆုနဲ႔ ျပည့္ရပါေစတဲ့...။ ဟာ...မွားေနျပီေလ... ဟိုက ကန္ေတာ့ေနတာ..ဆိုေတာ့မွ ေအး..ဟုတ္သားဆိုျပီး ရီျပီး ဘာေျပာရမယ္မွန္းမသိ ေခါင္းေတြကုပ္ေနတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ညီမေလးအတြက္ ေသခ်ာဆုမြန္ေကာင္းေလးေပးလိုက္တယ္။

ကိုယ္တို႔မိသားစုမွာ ငယ္ငယ္ေလးကတဲက ၾကီးစဥ္ငယ္လိုက္ကန္ေတာ့ၾကတာ အေလ့အထမို႔ ကိုယ္တို႔အတြက္ေတာ့ ကန္ေတာ့တာ၊ အကန္ေတာ့ခံရတာ မဆန္းဘူး။ ညတိုင္း ဘုရားရွိခိုးျပီးတာနဲ႔ အဖိုး၊ အဖြား၊ အေဖ၊ အေမကို ကန္ေတာ့ျပီးမွ အိပ္ရတယ္။ ျပီးရင္ ေမာင္ႏွမေတြ ၾကီးစဥ္ငယ္လိုက္ကန္ေတာ့ၾကတယ္။ ေက်ာင္းသြားခါနီးတိုင္း၊ အျပင္ထြက္ခါနီးတိုင္း ဘုရားကန္ေတာ့၊ လူၾကီးေတြ ကန္ေတာ့ျပီးမွ ထြက္ၾကရတယ္။

သီတင္းကြၽတ္ဆိုရင္ လျပည့္ေန႔မွာ တအိမ္လံုးဥပုသ္ေစာင့္ၾကရတယ္။ လျပည့္ေက်ာ္၁ရက္ေန႔ၾကမွ မုံ႔ေတြ၊ သစ္သီးေတြကို ဗန္းေတြထဲထည့္ျပီး အက်ႋလွလွပပေလးေတြ၀တ္လို႔ လူၾကီးမိဖေတြကို လိုက္ကန္ေတာ့ၾကရတယ္။ ျပီးရင္ တန္ခိုးၾကီး ဘုရားေတြကို သြားေရာက္ဖူးေျမွာ္ ဆီမီးပူေဇာ္ၾကတယ္။ အဲသာကေတာ့ ကိုယ္တို႔မိသားစုရဲ႔ သီတင္းကြၽတ္ေတးသံပဲ။

စင္ကာပူကို ထြက္မလာခင္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္က ေယာက္ေယာက္နဲ႔ ရည္းစားျဖစ္ျပီး ၂လေလာက္အၾကာ သီတင္းကြၽတ္လကိုေရာက္လာေတာ့ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔နဲ႔ သူ႔ေမြးေန႔က အဲဒီႏွစ္မွာ တိုက္ဆိုင္ေနတယ္။ သိတဲ့အတိုင္း မန္းေလးသီတင္းကြၽတ္ဆိုတာကလည္းအရမ္းကိုစည္တာ။ အဲဒီေန႔က သူနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ ဆိုင္ကယ္ေလးနဲ႔ မန္းေလးက သြားလို႔ရႏိုင္သမွ် ေနရာစံု ဘုရားသြားဖူးျပီး ဘုရား၀င္းေတြမွာ ဆီမီးပူေဇာ္ၾကတယ္။

တိမ္ကင္းစင္တဲ့ မီးခိုးျပာေရာင္ရင့္ရင့္ မိုးေကာင္းကင္ၾကီးေပၚက ျပည့္ျပည့္၀န္း၀န္း လမင္းၾကီးက ျပံဳးျပီးငံု႔ၾကည့္ေနသလို...ေလာကၾကီးက ေအးခ်မ္းသာယာလို႔။ ဘုရားရိပ္ တရားရိပ္ကလည္း ျငိမ္းေအးခ်မ္းေျမ႔လို႔...။ ရင္ထဲမွာ အတိုင္းမသိ ၾကည္ႏူးရတာ ခုျပန္ေတြးမိလိုက္တုိင္းပဲ။ ဘုရားရွိခိုးဆုေတာင္းျပီး ဖေယာင္းတိုင္မီးေလးေတြကို ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္မွာ ပတ္ပတ္လည္ မီးပူေဇာ္ၾကရတာ.. အရမ္းကိုေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ေတြးမိတုိင္းလည္း လြမ္းဆြတ္သတိရမိတယ္။

အဲဒီႏွစ္က ေယာက္ေယာက္ကို ပုဆိုး၊ ဖိနပ္တို႔နဲ႔ ကန္ေတာ့တယ္။ သူက မထင္မွတ္ဘဲ ကန္ေတာ့ခံရလို႔ အံ့ေတြၾသျပီးရွက္ေနေသး.. ဆုကလည္းမေပးတတ္ေတာ့... ဘာလုပ္ရမယ္မွန္းမသိ ေခါင္းေတြကုပ္ျပီး... ျပံဳးျပံဳးျပဳံးျပံဳးနဲ႔.. ေက်းဇူးဘဲတဲ့။ ေနာက္ေတာ့ သူ႔အိမ္ကလူၾကီးေတြၾကိဳက္တတ္တဲ့ စားစရာမံု႔ေတြ၀ယ္ေပးလိုက္ျပီး ကိုယ္စားကန္ေတာ့ခိုင္းလိုက္ေသးတယ္။

တကယ္က ျမန္မာျပည္ သီတင္းကြၽတ္ကိုျပန္ခ်င္တာ အရမ္းပဲ။ တခ်ိဳ႔က ျမန္မာႏွစ္သစ္ကူး သၾကၤန္ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ျပန္ခ်င္ၾကတယ္လို႔ေျပာတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ႏွစ္သစ္ကူးသၾကၤန္ထက္ ျမန္မာျပည္သီတင္းကြၽတ္၊ တန္ေဆာင္တိုင္ေတြကို ပိုလြမ္းတယ္။

ေတြးလိုက္တိုင္း ေနာက္ႏွစ္သီတင္းကြၽတ္ေတာ့ ျပန္ျဖစ္ေအာင္ ျပန္မယ္..ျပန္ျဖစ္ေအာင္ ျပန္မယ္ လို႔ ရည္ရြည္ရင္းနဲ႔ပဲ သီတင္းေတြလည္းကြၽတ္ေပါင္းမ်ားခဲ့ျပီ။ ကိုယ္လည္း ျမန္မာျပည္ သီတင္းကြၽတ္၊ တန္ေဆာင္တိုင္နဲ႔ ေ၀းခဲ့တာ ၁၂ႏွစ္တိုင္ခဲ့ပါျပီ။

******************

ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္သို႔ စာခ်ိဳးျခင္း

ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္သို႔ စာခ်ိဳးျခင္း

ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္ ပရိယတၱိ ပဋိပတၱိႏွင့္ ျပည့္စံု၍ မင္းတုန္းဘုရင္ၾကီးက အလြန္ပင္ ၾကည္ညိဳ ကိုးကြယ္ထားေသာ္လည္း မႏၲေလးေနျပည္ေတာ္တြင္ ေနေတာ္မမူဘဲ စစ္ကိုင္းေတာင္႐ိုးရွိ ပိေတာက္ေခ်ာင္တြင္ အရည၀ါသီ ေတာမွီ က်င့္သံုးေတာ္မူသည္။

ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္မွာ ကမၼ႒ာန္းတရား ေဟာၾကား ျပသရာတြင္ အလြန္နာမည္ၾကီးလွ၍ ေတာရမွီသည့္ ေယာဂီမ်ားႏွင့္ သီလရွင္မ်ားပါ ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ႏွင့္ နီးရာတြင္ ဇရပ္မ်ား ေဆာက္လုပ္၍ ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ေနၾကသည္။

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္လည္း ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ႏွင့္ မနီးမေ၀းပိေတာက္ေခ်ာင္တြင္ပင္ သီတင္းသံုးသည္ျဖစ္ရာ ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ထံ မၾကာခဏ အဖူးအေမွ်ာ္ ေရာက္ခဲ့ေလသည္။ ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္မွာ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ထက္ ၀ါေတာ္ၾကီးသည္ျဖစ္၍ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္က ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္လည္းဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္၏ အျမင္တြင္ သီလရွင္မ်ား၀ိုင္းရံေနေသာ အျဖစ္ကို မျမင္လို မၾကည့္လိုေပ။ သို႔ေသာ္ သက္ၾကီး၀ါၾကီးပုဂၢိဳလ္ျဖစ္၍ ေအာင့္အီး၍ေနရေပသည္။ ၀ါသနာဆိုသည္ကားစြန္႔ခဲလွေပသည္။ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္၏ ၀ါသနာကို သိခဲ့ျပီးအတိုင္းပင္ မ်က္စိထဲ အျမင္မတည့္လွ်င္ စာခ်ိဳးခ်င္ေသာ၀ါသနာ၊ ပစ္စာပစ္လိုေသာ ၀ါသနာမွာ ဒြန္တြဲ၍ ေနေလသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ပင္ တေန႔တြင္ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္က ေအာက္ပါအတိုင္း စာခ်ိဳး၍ ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္၏ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းသို႔ ညအခါ တိတ္တဆိတ္ စာပစ္၍ထားခဲ့သည္။

စိတ္ပုတီးႏွင့္ ရိပ္မွီးတဲ့ထြဋ္ေခါင္၊
ဦးေရႊညိဳ သီလေခ်ာရယ္ႏွင့္၊
ေတာခိုသည့္ေခ်ာင္။
ခႏၶာေကာင္၊
႐ုပ္ေဆာင္တဲ့ရွင္ထြဋ္၊
သီလဆို ျဖဴျဖဴဆြတ္ကို၊
အားရေအာင္ခြၽတ္။

ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္၏ေက်ာင္းအနီးသို႔ ခ်ထားေသာစာခ်ိဳးကို နံနက္ေစာေစာ တံျမက္လွဲေသာ ကိုရင္ၾကီးက ေကာက္ရသျဖင့္ ဖတ္ၾကည့္ျပီး ဆရာေတာ္အားဆက္ကပ္ေလသည္။

ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္သည္ ထိုစာခ်ိဳးကို ဖတ္႐ႈျပီး ကိုရင္ၾကီးအား...

''ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ကို ငါက ဆြမ္းစားပင့္တယ္လို႔ ေလွ်ာက္ေခ်ပါကြယ္'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူလိုက္သည္။

ကိုရင္ၾကီးသည္ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ထံ သြားေရာက္ေလွ်ာက္ထားရာ ''ေအး..ေအး...ငါ အခုလာခဲ့မယ္'' ဟုေျပာဆိုလိုက္ျပီး ခ်က္ျခင္းပင္ ေနာက္ကလိုက္၍သြားေလသည္။ ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ ေက်ာင္းေပၚ သို႔ ေရာက္ေလလွ်င္ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္က ၀တ္ျဖည့္၍ ႐ိုေသစြာထိုင္သည့္အခါ ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္က...

''ဘယ္ႏွယ္လဲ ကိုဗန္းေမာ္ က်ဳပ္ကို သီလရွင္ေတြနဲ႔ ေျပာင္ေလွာင္ျပီး စာခ်ိဳးတာလား''
ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္က...
''သီလရွင္ေတြနဲ႔ စြပ္စြဲတာ မဟုတ္ပါဘုရား၊ ဆရာေတာ္အေပၚ အၾကည္ညိဳ သဒၶါပြား၍ စာခ်ိဳးမိေၾကာင္းပါ ဘုရား''

''သယ္... မင္းက စကားလႊဲေျပာျပန္ျပီ၊ ဦးေရႊညိဳ သီလေခ်ာရယ္နဲ႔ဆိုတာ ငါ့နံမည္က ဦးေရႊညိဳဆိုေတာ့ ငါ့ကိုသီလရွင္ေခ်ာေခ်ာနဲ႔ ေပးစားျပီး စာခ်ိဳးတာ မဟုတ္လား''

''မဟုတ္ရပါဘုရား... သီလေခ်ာဆိုတာ အရွင္ဘုရား၏ သီလေတာ္ စင္ၾကယ္ေခ်ာမြတ္ျခင္းကို ရည္ရြယ္စပ္ဆိုခဲ့တာပါဘုရား''

ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္က ျပံဳးေတာ္မူ၍ ''တန္စမ္းပါ ဗန္းေမာ္ရယ္.. မင္းဆိုလိုတာ ဒါ မဟုတ္ပါဘူး၊ မင္း ငါ့ကို ႏွစ္စြယ္ႏွစ္၀ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ စကားနဲ႔ စပ္ထားတာ မဟုတ္လား'' ဟု ေမးျမန္းေလမွ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္လည္း ခတ္ျပံဳးျပံဳးလုပ္၍ ေနေလေတာ့သတည္း။

****************************

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္၏ သဘာ၀ကဗ်ာ

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္၏ သဘာ၀ကဗ်ာ

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္သည္ သီလရွင္မ်ားႏွင့္ပါတ္သက္၍ သဘာ၀ ကဗ်ာတပုဒ္ကို စပ္ဆိုထားခဲ့ေသးသည္။ ထိုကဗ်ာမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္။

မကြၽမ္းတဲ့မက်င္၊
ဇရပ္ေပၚ မယ္သီလကို၊
ခြန္းစလိုက္ခ်င္၊
အေသြးငယ္ယဥ္၊
အသြင္ကေပ်ာ့ေျပာင္း၊
သူ၀တ္ေလ ျဖဴဆြတ္ကယ္ ေလွ်ာ္ေတပ၊
ေတာင္ေျခမွာ က်င့္တရားငယ္ႏွင့္၊
ဖြားသီလေက်ာင္း။

***************************

ေတာထြက္ၾကီး စာမပီ၍ ဖြဲ႔ဆိုေသာကဗ်ာ

စစ္ကိုင္းပိေတာက္ေခ်ာင္တြင္ သီတင္းသံုးေနခိုက္ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္၏ေက်ာင္းသို႔ ေတာထြက္ ဦးပဥၥင္းၾကီးတပါး ေရာက္ရွိေနေလသည္။ ထိုဦးပဥၥင္းၾကီးအမည္မွာ ဦးကဲဟူ၍ လူဘ၀ကအမည္ကိုပင္ ေခၚၾကသည္။ ဦးကဲသည္ လူဘ၀တြင္ရွိစဥ္က စာေပပရိယတၱိ သင္ၾကားဘူးျခင္းမရွိေပ။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း အသက္ၾကီးမွ ရဟန္းျပဳေသာအခါ၊ ပုဒ္-ပါ႒္ အကၡရာမ်ားကို မွန္ေအာင္မရြတ္ႏိုင္ဘဲ ရွိေလသည္။ အထူးအားျဖင့္ ရ-ေကာက္သံကိုပီေအာင္ မရြတ္ႏိုင္ဘဲ ယ-ပက္လက္အသံသာ ထြက္ေနသည္။ (တိသရေဏန)ကို အၾကိမ္ၾကိမ္သင္ေပးေသာ္လည္း (တိသေေဏန) ဟူ၍ ယပက္လက္သံခ်ည့္သာျဖစ္ေနသည္။

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္မရလွ်င္ မေနဟု ထို (တိသရေဏန) ကိုပင္ ထပ္ခါတလဲလဲ ရြတ္ဆိုေစ၍ သင္ၾကားေပးရာ သင္ၾကားစဥ္ကအခါက ရ-ေကာက္သံႏွင့္ရြတ္ႏိုင္ေသာ္လည္း ေနာက္တေန႔တြင္ ယ-ပလက္အသံႏွင့္သာ ျဖစ္လာျပန္သည္။ ငယ္စဥ္ကပင္ ႏႈတ္ၾကိဳး၍ ယပလက္အသံကိုသာ စြဲ၍ေနရာ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္သည္ပင္လွ်င္ လက္ေလွ်ာ့ရေတာ့သည္။

သို႔ေသာ္ ၀ါသနာၾကီးလွေသာ စာခ်ိဳးျခင္းျဖင့္ ေတာထြက္ဦးပဥၥင္းၾကီး ဦးကဲအား မွတ္တမ္းတင္လိုက္သည္။

တိသရဏကို (သယဏ) လို႔ သူကဆို၊
နဂိုက ဟုတ္ပါဘဲ၊
နံနက္ တေက်ာ္ေက်ာ္ႏွင့္၊
ေက်ာင္းေပၚမွာ အခံခက္တယ္၊
ေတာထြက္ခင္ၾကီး။ ။

(ဦးကဲႏွင့္ပါတ္သက္၍ ဆရာေတာ္ေဟာၾကားေသာ ပံုျပင္ကို ေနာက္ပိုင္း ပံုျပင္အခဏ္းတြင္ ႐ႈပါ) ။

****************************

ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ႏွင့္ သဂၤဇာဆရာေတာ္တို႔ကို စာခ်ိဳးျခင္း

ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ႏွင့္ သဂၤဇာဆရာေတာ္တို႔ကို စာခ်ိဳးျခင္း

ဤေခတ္တြင္ သဂၤဇာဆရာေတာ္ ဦးအဂၢႏွင့္ ေရႊက်င္ဆရာေတာ္တို႔ႏွစ္ပါးမွာ ပရိ၀ါသ္-မာနတ္ ၀တ္ျပဳမႈကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ အယူအဆသေဘာထားကြဲလြဲေနၾကသည္။ ဘုရားၾကီးဆရာေတာ္၊ စလင္းဆရာေတာ္၊ သက္ပန္းဆရာေတာ္ စသည္ျဖင့္ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားက ၀င္ေရာက္ျဖန္ေျဖၾကသည္။

ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ႏွင့္ သဂၤဇာဆရာေတာ္တို႔မွာ ႏွစ္ပါးစလံုး စာတတ္အေက်ာ္အေမာ္မ်ား ျဖစ္ၾကေလရာ၊ ႏွစ္ဘက္စလံုးကမိမိတို႔ အယူအဆမွန္ကန္ေၾကာင္း အကိုးအကား အေထာက္အထား ခိုင္လံုစြာတင္ျပၾကေလသည္။ ႏွစ္ဘက္စလံုးမွာလည္း အခိုင္အမာမ်ားျဖစ္ေသာ္လည္း တပါး၏တင္ျပခ်က္ကို တပါးကလက္မခံ၊ တပါး၏အကိုးအကားကို တပါးကမၾကိဳက္ျဖင့္ အညီအညြတ္မျဖစ္ဘဲ ေရႊက်င္ဂိုဏ္း၊ သုဓမၼာဂိုဏ္းဟူ၍ ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ႏွင့္ သဂၤဇာဆရာေတာ္တို႔ ႏွစ္ဘက္သံဃာမ်ား ဂိုဏ္းကြဲလုမတတ္ရွိေနေတာ့သည္။

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္သည္ ဤအခ်က္ကိုျမင္ျပင္းကပ္လွသည္ႏွင့္ စာတပုဒ္ခ်ိဳး၍ ဘုရားၾကီးဆရာေတာ္ထံ အပို႔လႊတ္လိုက္ေလသည္။ ေရႊက်င္ဆရာေတာ္မွာ မႏၲေလးေတာင္ ေျမာက္ဘက္၌ သီတင္းသံုးေတာ္မူသည္။ သဂၤဇာဆရာေတာ္၏ဘြဲ႔အမည္မွာ ဦးအဂၢျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္...

မန္းေတာင္ေတာ္ ေျမာက္ေစာင္း၌၊
ခိုေအာင္းတဲ့ ထိုဆရာႏွင့္၊
သဂၤဇာ ေမာင္ေရႊအဂ္ကယ္တို႔၊
မွားခ်က္ကနာ၊
၀တ္ေနမႈငယ္ႏွင့္၊
အေျချပဳ သေမာဓာန္မွာ၊
ဥာဏ္ဗလခ်ာက ႐ႈပ္စပ္ျပဲ၊
ယူမမွန္၊
ဆူသံကအလြန္ျပင္းတယ္၊
ကြဲခ်က္ကၾကီး။

ဟူ၍စာစပ္ေပးလိုက္ရာ ဘုရားၾကီးဆရာေတာ္က ျပံဳးရယ္ေတာ္မူျပီး ''ဗန္းေမာ္တို႔မ်ား ဘယ္ဟာမွ ခ်န္မထားဘူး ျမင္ျမင္သမွ် စာခ်ိဳးေတာ့တာဘဲ'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူေလသည္။

*****************************

စစ္ကိုင္းေခ်ာင္မွ စာခ်ိဳးမ်ား

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္သည္ စစ္ကိုင္းသို႔ ေရာက္ေနေသာ္လည္း စာခ်ိဳးမႈတြင္ ၀ါသနာအရ အေလွ်ာ့ေပးသည္မရွိေပ။

တခ်ိန္တြင္ ဆရာေတာ္သည္ ဦးပဥၥင္းႏွစ္ပါးႏွင့္အတူ ပိေတာက္ေခ်ာင္မွ ဆင္း၍လာရာ သီလရွင္မ်ားေနထိုင္ေသာ ဇရပ္မ်ားကို ေတြ႔ေလသည္။ ထိုဇရပ္မ်ားေပၚတြင္ ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ေက်ာင္းတိုက္မွ သီလရွင္တို႔ ေနထိုင္ၾကေလသည္။

ထိုစဥ္ကာလက စစ္ကိုင္းေခ်ာင္မွာ လူသူစည္ကားျခင္းမရွိေသးေပ။ ေတာရမွီေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသာလွ်င္ရွိၾကေလသည္။ သို႔ျဖစ္၍ လူအသြားအလာနီးေသာ ဇရပ္မ်ားေပၚတြင္ ေနထိုင္ၾကသည္႔ သီလရွင္မ်ားမွာ လူတို႔သဘာ၀ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနၾကဟန္တူသည္။ အိပ္သူကအိပ္၊ အလုပ္လုပ္သူကလုပ္၊ စကားေျပာသူကေျပာႏွင့္ ရွိေနၾကသည္ကို ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္သည္ အေ၀းမွလွမ္းျမင္မိေပသည္။ ကဗ်ာရွင္ စာရွင္ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးျဖစ္၍ စာခ်ိဳးလိုက္ခ်င္သည္မွာ အူယား၍ေနေတာ့သသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ဦးပဥၥင္းႏွစ္ပါးကိုေစာင့္၍ သစ္ပင္ေအာက္မွ ရပ္ကာ ...

''ေဟ့... ဟိုမွာၾကည္႔စမ္း၊ ထြဋ္ေခါင္ရဲ႔ ၾကက့္ျဖဴမေတြ'' ဟုမိန္႔ၾကားလိုက္ျပီး...
''နားေထာင္ၾကအံုးကြာ၊ ငါစာတပုဒ္ ခ်ိဳးလိုက္အံုးမယ္''

ဟုဆိုကာ ေအာက္ပါစာတပုဒ္ကို ေရးလိုက္သျဖင့္ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္၏သမိုင္းမွတ္တမ္း၀င္ စာတပုဒ္ျဖစ္၍ လာေလသတည္း။

ဒူးႏွစ္ဘက္ အေပၚေထာင္၊
ေတာ္ေပါင္ကြဲ႔ တနဲ၊
ဘ၀င္စိတ္ကယ္တံု၊
နင္အိပ္ပံု အလြန္ဆိုးတယ္၊
ဂ်ိဳကင္လိုဘဲ။

ဤကဗ်ာမွာ ဟာသရသ ကဗ်ာ ျဖစ္သည္။ ၾကားရသူတို႔ အတြက္ ရႊင္ျမဴးေစရေသာ ကဗ်ာမ်ိဳးျဖစ္သည္။

****************************