Wednesday, February 19, 2014

ဇနီးမယားပံုျပင္မ်ား - ၁


 

"ဒီလိုပံု မိုးရြာရင္ေတာ့ ကားေတြေတာက္ေလွ်ာက္ ၾကပ္ေတာ့မွာပဲေဟ့... ခုေတာင္ ေနရာက ေရြ႕ကိုမေရြ႕ခ်င္ဘူး...ေမာင္းေနရတာ ပ်င္းလာျပီ။ "

ကိုေရခ်မ္းနဲ႔ မေရႊစုတို႔ ဒီကေန႔ ရံုးဆင္း ေနာက္က်ရတဲ့အထဲ မိုးေလး တဖြဲဖြဲျဖစ္လာကာ ကားၾကပ္တာႏွင့္ တိုးေန၍ ကိုေရခ်မ္းက ယခုကဲ့သို႔ ညည္းညဴလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

"ဗိုက္ဆာလို႔လား... ဗိုက္ဆာရင္ ဘီစကစ္ရွိတယ္... "

"မဆာပါဘူးကြာ... တေရြ႕ေရြ႕နဲ႔ဆိုေတာ့ ပ်င္းစရာေကာင္းလြန္းလို႔ပါ..."

"အမယ္... ေဘးနားမွာ ေအာတိုမက္တစ္ ကက္ဆက္ႀကီးတစ္ခုလံုးပါလာတာ... ပ်င္းရင္ ျမန္မာျပည္သတင္းထူးေတြေျပာျပရမလား...သူငယ္ခ်င္းေတြ အေၾကာင္းေျပာျပရမလား... ရံုးကသူေတြအေၾကာင္းေျပာျပရမလား... ပံုျပင္ေျပာျပရမလား..."

"ေအး... ပံုျပင္ေျပာျပကြာ..."

"ေနပါဦး... ပံုျပင္ဆိုိလို႔... ခုမွ သတိရသြားတယ္... တစ္ေန႔ကပဲ ႏြယ္ႏြယ္ဖုန္းလွမ္းဆက္ျပီး ေမာင္ထြန္းတို႔အေၾကာင္းတိုင္တာမေျပာျပရေသးဘူး..."

"ဘာတဲ့လဲ...သူက..."

ႏြယ္ႏြယ္မွာ မေရႊစုရဲ႕ညီမဝမ္းကြဲ တစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။ သူတို႔မွာ ေမာင္ႏွစ္မႏွစ္ေယာက္ရွိၾက၍ ေမာင္ျဖစ္သူေမာင္ထြန္းက အိမ္ေထာင္က်ျပီးေနာက္ စင္ကာပူမွာ တစ္ေယာက္တည္းေနျပီး အလုပ္လုပ္ေနသူျဖစ္သည္။

"အို...သူ႔ေမာင္ ေမာင္ထြန္းရဲ႕မိန္းမ သံုးပံု ျဖဳန္းပံုေတြအေၾကာင္း တိုင္တန္း ညည္းညဴသြားတာ...၊ ေပၚသမွ် ဆန္းသမွ် ဝယ္ဝတ္ ကေလးကိုလည္း ေဒၚလာေပးရတဲ့ေက်ာင္းမွာထားျပီး ကိုယ္နဲ႔မတန္ရင္ကာ သူေဌးေတြနဲ႔ ျပိဳင္ဆိုင္ျပီး သံုးသတဲ့...၊ ေက်ာင္းက ကေလးမိဘေတြက ဘန္ေကာက္ကို ေရွာ့ပင္းဆိုလဲ သူက အတူလိုက္ထြက္သတဲ့...အခု အရင္ကရွိတဲ့ သူတို႔ကိုယ္ပိုင္အိမ္ေလးေတာင္ ေပါင္ထားရျပီး မိဘအိမ္မွာ ျပန္လာေနရသတဲ့... သူ႔မိဘေတြလည္း စိတ္ေတြညစ္ေနၾကလို႔ အဲဒါ ေမာင္ထြန္းကို သတိေပး ေပးပါတဲ့... ပိုက္ဆံေတြကို ကိုယ့္ဘာသာ စင္ကာပူမွာ စုထားဖို႔၊ မိန္းမကို အလိုလိုက္တာေလွ်ာ့ဖို႔ ပိုက္ဆံေတြ အကုန္မေပးဖို႔တဲ့...။"

"ဒီေတာ့..."

"ခက္တာပဲ... ဦးေရခ်မ္းရဲ႕... တကယ္က သူမ်ားလင္မယားၾကား ကိုယ္ကဝင္ပါဖို႔ ေတာ္တာမွ မဟုတ္တာ၊ ေမာင္ထြန္းဆိုတာက သူ႔မိန္းမကို ခ်စ္လိုက္တာ တုန္ေနတာဆိုတာ... မိန္းမက ေသဆိုရင္ေတာင္မွ ေသမယ့္သူရွင့္...။"

"ဒီေကာင္ ငေၾကာင္ပါကြာ..."

"အဟီး... ငေၾကာင္မႈတ္ဘူး...ဦးေရခ်မ္းရဲ႕... တကယ္ေတာ့ မိုက္မဲသဟာ...။ ကိုယ့္ဇနီးမယားက ကိုယ့္အတြက္ေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္း စဥ္းစားေပးတာကို ငါကေယာက္်ားပဲဆိုျပီး လက္မခံခ်င္တတ္တဲ့ေယာက္်ားမ်ိဳးေရာ၊ စဥ္းစားအဆင္ဉာဏ္နည္းတဲ့မိန္းမေတြရဲ႕ အဓိပၸာယ္မဲ့ေတာင္းဆိုမႈကို မ်က္စိမွိတ္လိုက္ေလ်ာတတ္တဲ့ေယာက္်ားမ်ိဳးေရာ အဲ့ဒီႏွစ္မ်ိဳးစလံုးဟာ မိုက္မဲတယ္လို႔ ထင္တာပဲ၊ ျပီးေတာ့ ေယာက္်ားေတြဟာ အခ်စ္စိတ္မႊန္ေနျပီဆို ဘာကိုမွမျမင္ေတာ့ပဲ သူတို႔မိန္းမေတြေတာင္းဆိုသမွ် အလိုလိုက္ အႀကိဳက္ေဆာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဒုကၡအေရာက္ခံ အဓိပၸာယ္မဲ့ ေသရဲတဲ့သူေတြ မိုက္မဲသူေတြ တပံုႀကီးကိုးလို႔...၊ ေဟာ ၅၅၀နိပါတ္ေတာ္ထဲမွာ ၾကည့္မလား၊ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ေထာင့္တစ္ည ပသီပံုျပင္ေတြထဲမွာပဲ ၾကည့္မလား..."

"ကိုင္း... ကိုင္း... ေျပာျပစမ္းပါဦး ဆရာမရယ္..."

"ဦးေရခ်မ္း ၾကားဖူးရင္ၾကားဖူးမွာပါ၊ ေရွးတုန္းက တိရစၧာန္စကားကိုနားလည္တဲ့ ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါးရွိတယ္ဆိုတာ၊ သူ႔ကို သူ႔မိတ္ေဆြနဂါးမင္းႀကီးက မႏၲန္သင္ေပးထားတာမွာ ဘယ္သူ႔ကိုမွ တဆင့္ျပန္မသင္ေပးရ သင္ေပးမိလွ်င္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတ္ေသရမယ္လို႔ ကတိသစၥာက်ိန္ဆိုထားရတယ္တဲ့။ အဲ့ဒါနဲ႔ တစ္ေန႔ေတာ့ မိဖုရားႀကီးနဲ႔ ႏွစ္ကိုယ္တည္းစံေနတုန္း ပုရြက္ဆိတ္ေတြေျပာတဲ့စကားၾကားျပီး ခြိကနဲရယ္မိလိုက္တာ မိဖုရားႀကီးက ဘာကိုရယ္သလဲ ဘာညာနဲ႔ ေျပာမျပမခ်င္းစိတ္ေကာက္ေတာ့တာပဲတဲ့...ဟိ...."

"ဒါနဲ႔... ေျပာျပလိုက္ေရာလား..."

"အို...ေျပာျပရေတာ့တာေပါ့၊ မိဖုရားႀကီးက ဒါျဖင့္သူလည္း အဲ့ဒီစကားတတ္ခ်င္တယ္ သင္ေပးပါလုပ္ပါေရာ...၊ သင္ေပးရင္ ငါေသမွာလို႔ေျပာလည္းမရဘူးတဲ့...သင္ေပးပါလို႔ တခ်ိန္လံုးဂ်ီတိုက္ေနေတာ့ ဘုရင္ႀကီးလဲ ခ်စ္လြန္းေတာ့..."

"နားပူမခံႏိုင္တာ ေနမွာပါကြာ..."

မေရႊစုက မ်က္ေစာင္းထိုးရင္း...

"ခစ္ခစ္.... ဟုတ္ပါျပီ.... ဟုတ္ပါျပီ....၊ ဒါေပတဲ့ အဲ့ေခတ္က ကယ္မယ့္ သိၾကားမင္းက အဆင္သင့္ရွိေတာ့ ဒီဘုရင္ငါကယ္မွ ျဖစ္မယ္ဆိုျပီး သိၾကားမင္းက သူ႔မိဖုရား သုဇိတာကိုေခၚ ဘုရင့္ဥယ်ာဥ္ထဲဝင္ ဆိတ္လင္မယားေယာင္ေဆာင္ျပီး ဘုရင့္ရဲ႕သိေႏၶာျမင္းေရွ႕မွာ ခ်စ္တင္းေႏွာျပေနတာတဲ့၊ သိေႏၶာျမင္းက ျမင္တဲ့အခါ အရွက္မရွိငမိုက္သားေတြလို႔ ေရရြတ္ေတာ့ သၾကားမင္းဆိတ္သိုးႀကီးက မင္းကမွ ငါ့ထက္ ပို မိုက္တာေမာင္... ထမ္းပိုးတင္ထားတာလဲမဟုတ္ပဲ သူမ်ားကၽြန္လုပ္ေနတဲ့ေကာင္၊ ေအး... မင္းထက္မိုက္ျပီး ပိုတံုးတာကေတာ့ မင့္သခင္ ဘုရင္ပဲလို႔ေျပာလိုက္သတဲ့...၊ ဒီေတာ့ဘုရင္ကၾကားျပီး ေဟ့...ငါ့ကိုဘာလို႔ တံုးတယ္ေျပာရတာတုန္းေပါ့...၊ ဟ...ကိုယ္ေသမွာသိရဲ႕နဲ႔ မိဖုရားခိုင္းတိုင္း လုပ္ရသလားေပါ့...၊ ဒီေတာ့ ဘုရင္ႀကီးက ဒါဆို ငါဘယ္လိုလုပ္ရမတုန္းဆိုေတာ့ သၾကားမင္းက နည္းေပးတယ္...၊ မႏၲန္သင္ခ်င္ ႀကိမ္ဒဏ္အခ်က္ တစ္ရာ အရိုက္ခံႏိုင္မွ သင္ေပးလို႔ရတယ္ေျပာေပါ့တဲ့...။"

"ဟားဟား.... ဒီသိၾကားမင္း ဉာဏ္သြားတယ္... ဒါနဲ႔ မိဖုရားက အရိုက္မခံႏိုင္ေတာ့ မသင္ဘူးတဲ့လား..."

"အမယ္... မိဖုရားကလည္း ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အေလွ်ာ့ေပးတာမႈတ္ဘူး...ေခါင္းမာတာေမာင္... ကဲ..ကဲ...ဒါျဖင့္လည္း ရိုက္၊ သင္မယ္ပဲလုပ္တာတဲ့... ဒါေပတဲ့ ၃ခ်က္ေလာက္လည္း ရိုက္ျပီးေရာ ေသပါျပီ ေတာ္ပါျပီရွင္ ဆိုျပီး လက္ေလွ်ာ့သြားသတဲ့..."

"ဟားဟား....မိုက္တယ္..."

"ကိုင္း... မေရႊစုက သိၾကားမင္းလို ဉာဏ္လည္း မေကာင္းေတာ့ ေမာင္ထြန္းကို အၾကံလည္း မေပးႏိုင္ ကူလည္း မကူညီႏိုင္ဘူးေတာ္... "

"ဒါနဲ႔ ပသီပံုျပင္ ရွိေသးတယ္ဆို...."

"ခစ္ခစ္... အံ့ၾသစရာ... ပသီပံုျပင္ကလည္း အဲ့အတိုင္းပဲ ဆရာ၊ သူကက်ေတာ့ ေတာင္သူႀကီးက တိရစၧာန္စကားကိုနားလည္တာ ေတာင္သူႀကီးမိန္းမက ခုနကလိုပဲ သိသြားေတာ့ သူ႔လည္းသင္ေပးပါလို႔ အတင္းပူဆာတာတဲ့...။ ဒီစကားကလည္း ကိုယ္တတ္တာကို တဆင့္ျပန္သင္ရင္ သတ္ေသရမယ္ဆိုတဲ့ က်ိန္စာက ရွိေနတာတဲ့၊ ေနာက္ဆံုးေတာင္သူႀကီးလည္း ဘုရင္ႀကီးလို ေသရင္ေသပေစ မိန္းမ အျငဴစူေတာ့မခံဘူးဆိုျပီး သင္ေပးဖို႔ လုပ္ေတာ့တာေပါ့၊ ခစ္... ဒီပံုျပင္ထဲမေတာ့ သိၾကားမင္းက ကယ္တာမႈတ္ဘူးေတာ့...၊ ၾကက္ဖႀကီးက ကယ္သြားတာ..."

"ဘယ္လိုကယ္တာတဲ့လဲ..."

"အဲ့ေတာင္သူႀကီးအိမ္မွာ ေမြးထားတဲ့ ၾကက္ဖႀကီးက သူ႔သခင္အေႀကာင္းကိုၾကားေတာ့... အမေလးေလ... မယားေလးတစ္ေယာက္ကိုေတာင္ ႏိုင္ေအာင္မထိန္းႏိုင္တဲ့သူ ဒီလို ဒြႏၷယာႀကီးမွာ အသက္ရွင္မေနနဲ႔ေတာ့ ေသလိုက္ေတာ့...သြားေသလိုက္ေပေတာ့ ... သင္းလုပ္ပံု ရွက္စရာေကာင္းတာနဲ႔ သင္းလိုလူ ေသတာပဲေအးတယ္... ငါလို ၾကက္မငါးက်ိပ္ေလာက္ကိုမ်ား ထိန္းေနရရင္ သင္းဘယ္လိုမ်ား ေနမလဲ မသိဘူးတဲ့..."

"ဟားဟား... ၾကက္ဖႀကီးက တယ္ဟုတ္ပါလား..."

"အမယ္... ႀကက္ဖႀကီးကိုအားက်တယ္ေပါ့ေလ... ဟီးဟီး... အဲ့မွာ ႀကက္ဖႀကီးကေျပာတာ... ေဟ့..ဒီမယ္ ျမဲျမဲမွတ္ကြ... မယားထိန္းတယ္ဆိုတာ ပညာရွိဖို႔မလိုဘူး၊ စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာဖို႔နဲ႔ ပရိယာယ္တတ္ဖို႔ပဲလိုတယ္... ဒီမွာကြ... မယားေတြကို ေခ်ာ့သင့္တဲ့သူကိုေခ်ာ့၊ ေျခာက္သင့္တဲ့သူကိုေျခာက္၊ ဆိတ္သင့္တဲ့သူကိုဆိတ္၊ တခါတခါ ဗလာခ်ီ ခြပ္သင့္တဲ့သူကို ခြပ္ပစ္လိုက္တာပဲ...၊ ငါ့မယားအားလံုး ျငိမ္ေနတာပဲတဲ့...၊ ငါသာ ေတာင္သူႀကီးေနရာမွာသာဆိုရင္ တုတ္ေကာင္းေကာင္းတစ္ေခ်ာင္းရွာ မိန္းမကို အခန္းထဲဆြဲေခၚ တံခါးပိတ္ျပီး ေနာင္ေမးဦးမလား သိခ်င္ေသးလားဆိုျပီး နာနာ ႏွံထည့္လိုက္မွာပဲတဲ့..."

"ဟီးဟီး...ဒါနဲ႔..."

"ဒါနဲ႔ ေတာင္သူႀကီးလည္း မယားကို အခန္းထဲဆြဲေခၚၾကက္ဖႀကီးေျပာသလို ႏွံထည့္လိုက္တာ... ဟိုမိန္းမ တခါတည္း ျငိမ္ဝပ္ပိျပားသြားကေရာတဲ့.... "

"ဟားဟား... ေမာင္ထြန္းကို အဲ့ပံုျပင္ေျပာျပလိုက္ပါလား..."

"အမယ္...အမယ္... မေျပာခ်င္ေပါင္... ဒီမွာ မေရႊစုက မယားကို ရိုက္ဖို႔ ေျမွာက္ေပးေနတာမဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ့္ဇနီးမယားကို ရိုက္ႏွက္ လက္ပါတတ္တဲ့သူေတြကိုလည္း ေယာက္်ားေကာင္း စာရင္းမသြင္းဘူး၊ ျဖစ္ေစခ်င္တာက ကိုယ့္မယားက မသိတတ္ရင္ သိတတ္ေအာင္ မလိမ္မာရင္ လိမ္မာလာေအာင္ ၾကက္ဖႀကီးေျပာသလို ပရိယာယ္သံုး ေခ်ာ့ျပဳျပီး သြန္သင္ ထိန္းသိမ္းတဲ့အလုပ္ေတာ့ လုပ္ေစခ်င္တာပါပဲ ... ေျပာသမွ် မ်က္စိမွိတ္ အလုိလိုက္တာဟာ အိမ္ေထာင္ဘက္ေကာင္းမဟုတ္... ခ်စ္ရာမေရာက္ဘူး... ကိုယ့္အိမ္ေထာင္မွာ တစ္ေယာက္က မလိမ္မာရင္ လိမ္မာေအာင္ အခ်င္းခ်င္း လမ္းျပသြန္သင္ရမွာပဲေလ... ဒါမွလည္း တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အိမ္ေထာင္ဘက္ေကာင္းပီသမွာေပါ့... မႈတ္ဘူးလား..."

"ဟုတ္ပဗ်ာ... ဟုတ္ပ... ေနာက္ပံုျပင္ေရာ ရွိေသးလား.."

"အမေလး... မိန္းမေတြမေကာင္းေၾကာင္းမ်ား ျမိန္ရည္ရွက္ရည္ နားေထာင္ခ်င္ေနလိုက္တာ ..ဟြန္း..."

"ဟုတ္ပါဘူးကြာ...ဒီမွာ ကားက ၾကပ္ေနတုန္းမို႔လို႔ပါ....ဟီး..."

မေရႊစုက ျပံဳးစိစိ ျဖစ္သြားတဲ့ ကိုေရခ်မ္းကိုၾကည့္ရင္း မ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္မိသည္။

"တစ္ေန႔က အက်င့္ပ်က္ လာဘ္စားတဲ့ ဝန္ထမ္းေတြအေၾကာင္း သတင္းဖတ္ရင္းနဲ႔ အဲ့လို မိန္းမတအားခ်စ္တဲ့ ေဖေဖ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေၾကာင္းလည္း သတိရမိေသးတယ္... "

"ဘာျဖစ္လို႔လဲ... သူက..."

"သူက ဘာျဖစ္လဲဆို... ဟိုးငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေဖေဖတို႔နဲ႔ေပါင္းလာတာ... စိတ္ေကာင္းလည္းတအားရွိ... သူငယ္ခ်င္းေတြအေပၚလည္း တအားကူညီ... ငယ္ေလးကတည္းက စာေတာ္ အရည္အခ်င္းရွိေတာ့ သူ႔ရံုးမွာ ရာထူးတက္သြားလိုက္တာ ဌာနက အႀကီးဆံုးအရာရွိႀကီးျဖစ္တဲ့အထိေပါ့ေနာ္.. ဒါေပတဲ့... မိန္းမရၿပီးေတာ့မွ ဘယ္... စိတ္က တျဖည္းျဖည္းေျပာင္းသြားလိုက္တာဆိုတာ... မိန္းမက ဒါဆိုဒါပဲတဲ့... မိန္းမကလည္း သေဌးသမီးအနံႀကီးကြင္းက်ယ္ဆိုေတာ့ အသံုးအျဖဳန္းႀကီး အၿပိဳင္အဆိုင္ကမ်ား ေလာဘကလည္းႀကီးနဲ႔တူပါတယ္... ဒီေတာ့ ဝင္ေငြနဲ႔ ထြက္ေငြ မမွ်ရာကေန.. အက်င့္ပ်က္လာတာျဖစ္မွာေပါ့... သူ႔အလုပ္ထဲ လာဘ္စားတာ အေတာင္းၾကမ္းတာ ရက္စက္တာ နာမည္ႀကီးပဲတဲ့..."

"အဲ့ဒီေတာ့..."

"အဲ့ဒီေတာ့ ၅၅၀ နိပါတ္ေတာ္ထဲက သူဆင္းရဲလင္မယားအေၾကာင္းဖတ္ဖူးတာကို သတိရမိလို႔ေလ..."

"အဲသာကဘယ္လိုတဲ့လဲ..."

"တစ္ခါက တိုင္းျပည္တစ္ခုမွာ သူဆင္းရဲလင္မယားရွိၾကတာ မယားက အလွအပမက္ေတာ့ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲေတာ္လည္ရင္ မယားကို ဆင္ဖို႔ဆိုျပီး ဘုရင့္ပန္းခင္းထဲက ဝတ္ပန္းဆိုးေတြ ေယာက္်ားျဖစ္သူက သြားခိုးသတဲ့၊ ခိုးေနရင္း မင္းခ်င္းေတြ မိသြားျပီး အသတ္ခံရေရာ၊ အမယ္... သင္းက အသတ္ခံရတာေတာင္ မယားကို အျပစ္မျမင္ဘူး၊ ငါ့မိန္းမနဲ႔ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲေတာ္ မေပ်ာ္ရေလျခင္း ငါ့မိန္းမကို မဆင္ေပးလိုက္ရေလျခင္းလို႔ျမည္တမ္းျပီး ေသတာ ငရဲကိုဒုတ္ဒုတ္ထိ က်သြားတာပဲတဲ့..."

"ျဖစ္ရမယ္..."

"မိန္းမကပူဆာရင္ အခ်စ္စိတ္မႊန္ေနေတာ့ ဘာကိုမွမျမင္ေတာ့ပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဒုကၡအေရာက္ခံျပီး ငရဲက်မွာ မေၾကာက္တဲ့သူေတြေလ... ဟီး... ငရဲဆိုလို႔... ဟိုတစ္ေန႔က ဆရာေမာင္ထင္ရဲ႕ ကမာၻ႔ဝတၳဳတိုမ်ား ဖတ္တာေလ...တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ မိန္းမအေၾကာင္းေရးထားတာ ေတာ္ေတာ္ ရယ္ရတယ္..."

"ေျပာပါဦး... ေျပာပါဦး... "

"ဟဲ... အဲ့မွာ နာမည္ဆိုးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ The Prince က်မ္းကို ေရးတဲ့ မကၡိယာဗဲလီရဲ႕ ရွားရွားပါးပါး တစ္ခါမွ မဖတ္ဖူးေသးတဲ့ ဝတၳဳတိုေလး တစ္ပုဒ္ သြားဖတ္မိတယ္... ဘာအေၾကာင္းေရးထားတယ္ထင္လဲ .. သိလား.."

"အင္း..."

"မိန္းမေတြေၾကာင့္ ေယာက္်ားေတြ ဒုကၡေပြရတဲ့အေၾကာင္းကိုပဲ ေရးထားတာဆရာ...."

"မကၡိယာဗဲလီကေရာ ဘာလို႔နာမည္ဆိုးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားရတာလဲ..."

"အဲသာထားပါ...သူ႔အေၾကာင္းေျပာရင္ ရွည္သြားလိမ့္မယ္...၊ အဲ့ဝတၳဳတိုက စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတယ္... ရယ္ရတာလဲ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့..."

"ေအးေအး... အဲသာဆို ေျပာျပ... "

"တစ္ခါက ငရဲတိုင္းျပည္ႀကီးမွာတဲ့... ငရဲမင္းႀကီးကတဲ့ သူ႔ဆီေရာက္လာတဲ့ ငရဲက်လာတဲ့ေယာက္်ားေတြအားလံုးဟာ သူတို႔မယားေတြေၾကာင့္ ငရဲက်လာတယ္လို႔ အမနာပ ေျပာၾကလြန္းလို႔ ဟုတ္မဟုတ္ စံုစမ္းရေအာင္ ငရဲျပည္မွာ လႊတ္ေတာ္စည္းေဝးၾကီးေခၚလိုက္သတဲ့..."

"အမယ္...."

"ဒီေတာ့... လႊတ္ေတာ္ကေန ဒီကိစၥႀကီး ဟုတ္မဟုတ္ စံုစမ္းေဖၚထုတ္ရမယ္ဆိုျပီး ေကာ္မတီဖြဲ႔မယ္တို႔ ကိုယ္စားလွယ္ လႊတ္ရမယ္တို႔ ထံုးစံအတိုင္းျငင္းၾကခုန္ၾကတာေပါ့ေလ...၊ ေနာက္ဆံုး အမ်ားသေဘာတူ မဲခြဲဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ငရဲမင္းသားႀကီးတစ္ေယာက္ကို လူ႔ျပည္လႊတ္ျပီး စံုစမ္းဖို႔ အတည္ျပဳလိုက္သတဲ့...၊ လူ႔ျပည္ကိုသြား လူမိန္းမနဲ႔ ဆယ္ႏွစ္ေပါင္း ျပီးမွ ေသဟန္ေဆာင္ ျပန္လာၿပီး ေတြ႔ၾကံဳခဲ့သမွ် ျပန္အစီရင္ခံစာတင္ေပါ့ေလ... တကယ္လို႔ ဆယ္ႏွစ္မတိုင္ခင္ ဒုကၡ သုကၡေတြ႔ရင္လည္း ကိုယ့္ဘာသာပရိယာယ္ မာယာနဲ႔ လြတ္ေအာင္ရုန္းႏိုင္ရင္ရုန္း မဟုတ္ရင္ေတာ့ ဘယ္သူမွ သူ႔ကိုလာမကယ္ဘူးလို႔လဲ ေျပာလိုက္သတဲ့..."

"ငရဲမင္းသားႀကီးလဲ လူ႔ျပည္တက္လာေရာလား..."

"မဲခြဲဆံုးျဖတ္ခ်က္ေရာ အထက္က အာဏာနဲ႔ေရာ ဆိုေတာ့ ငရဲမင္းသားႀကီးလည္း ဘာမွမျငင္းႏိုင္ေတာ့ပဲ ေပးလိုက္တဲ့ ေငြ အေျခြအရံေတြနဲ႔ လူ႔ျပည္သြားေနရေတာ့တာေပါ့..၊ အဲ့မွာ တိုတိုေျပာရရင္ သူေနတဲ့ ျမိဳ႕မွာရွိတဲ့ အထည္ႀကီးပ်က္ မိသားစုထဲက သမီးကညာတစ္ေယာက္နဲ႔ညားကေရာတဲ့၊ ပထမေတာ့ စီမံခ်က္အရ ယူရေပတဲ့ သူ႔သတို႔သမီးက ေခ်ာေခ်ာလွလွေလးဆိုေတာ့ တကယ္ကိုခ်စ္မိသြားေရာတဲ့၊ ခ်စ္ေတာ့ မယားအလိုက် အကုန္လိုက္ေလ်ာလြန္းတာ ၾကာေတာ့ မယားက သူ႔ေခါင္းေပၚတက္ေတာ့တာပဲ၊ နဂိုကတည္းက မိန္းမက ေဆြၾကီးမ်ိဳးႀကီး အထည္ႀကီးပ်က္ကလာတာဆိုေတာ့ ဂုဏ္ကလည္းေမာက္ မာနကလည္းေသြးနားထင္ေရာက္ အကန္းမွန္းလန္းက နားမလည္ အသံုးအျဖဳန္းကႀကီး ရိုင္းကလဲရိုင္းတာဆိုတာ ငရဲျပည္ကပါလာတဲ့ အေျခြအရံေတြေတာင္မွ ဒီမိန္းမနဲ႔ ေနမယ့္အစား ငရဲျပည္ပဲျပန္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး အကုန္ ျပန္ေျပးၾကေရာတဲ့..."

"ဟားဟား...ဟားဟား..."

"ဒီလိုနဲ႔ မယားတင္မက တေဆြတမ်ိဳးလံုး ဝိုင္းအႏိုင္က်င့္ ႏွိပ္စက္လုိက္တာ မၾကာဘူး... ငရဲမင္းသားႀကီးပါလာတဲ့ ေငြေတြအကုန္ေျပာင္ၿပီး ေၾကြးေတြပတ္လည္ဝိုင္းေနေရာတဲ့..."

"အဲ့ေတာ့ သူ႔ကိုအိမ္က ႏွင္ခ်ေရာလား..."

"ဟင့္အင္ မႏွင္ခ်ေပါင္...တစ္ေန႔က်ေတာ့  ၿမီရွင္ေတြဝိုင္းလိုက္လို႔ ထြက္ေျပးရင္း မလြတ္ေတာ့တာနဲ႔ လယ္သမားတစ္ေယာက္ကို သူ႔အေၾကာင္းမွန္ဖြင့္ေျပာအကူအညီေတာင္းၿပီး လယ္တဲမွာ ပုန္းေနရသတဲ့။ သူ႔ကို အကူအညီေပးရင္ ေနာင္ သူကလည္းျပန္ေက်းဇူးျပဳပါမယ္ဆိုျပီး ကတိလည္းထားသတဲ့။ ဒါနဲ႔ ၿမီရွင္ရန္က လြတ္သြားေတာ့ အဲ့ဒီလယ္သမားကို ေက်းဇူးျပဳတဲ့အေနနဲ႔ ၿမိဳ႕ထဲက သူေဌးသမီးတစ္ေယာက္ကို ဝင္ပူး၊ ခုနက လယ္သမားက ပူးတဲ့သရဲကိုႏိုင္တဲ့ပံုနဲ႔ေဆးကု အဲ့ဒီကေန ပိုက္ဆံရေပါ့ေလ၊ ေနာက္ ဘုရင့္သမီးေတာ္တစ္ေယာက္ကိုလည္း အဲသလို ဝင္ပူးၿပီး လယ္သမားက သရဲႏိုင္တဲ့ပံုနဲ႔ လုပ္လိုက္တာ အဲ့လယ္သမားလည္း ပိုက္ဆံေတြေထာျပီး ခ်မ္းသာသြားေရာ..."

"ေနာက္ေတာ့ေကာ..."

"ဒါေပတဲ့... ေနာက္ဆံုးတစ္ေခါက္ ႏိုင္ငံတစ္ခုက ဘုရင့္သမီးေတာ္တစ္ပါးကို ဝင္ပူးတဲ့အခါက်ေတာ့ လယ္သမားကို သူက ျပန္ဒုကၡေပးမလုိ႔လုပ္တာ..."

"ဘာျဖစ္လို႔လဲ..."

"လယ္သမားက သူလုပ္ေပးလို႔ ခ်မ္းသာသြားၿပီမို႔ ေက်းဇူးေတြေက်ျပီတဲ့... သူ႔ဘာသာ ဘာလုပ္လုပ္ရၿပီဆိုျပီး... ဘုရင့္သမီးေတာ္တစ္ေယာက္ကို ဝင္ပူးျပန္ေရာ၊ လယ္သမားက မလုပ္ပါနဲ႔လို႔ေတာင္းပန္ေျပာလည္း မရဘူးတဲ့... ဟိုမယ္ ဘုရင္ကလည္း ဒီလယ္သမား သရဲႏိုင္တယ္ဆိုတာ နာမည္ႀကီးေနတာမို႔ တျခားသူေတြ ရေအာင္ကုႏိုင္ၿပီး ငါ့သမီးေတာ္မွ ေကာင္းေအာင္မကုႏိုင္ရင္ ေသဒဏ္လို႔ အမိန္႔ထုတ္ထားတာဆိုေတာ့ လယ္သမားလည္း ငရဲမင္းသားႀကီးကို ေတာင္းပန္လို႔ မရတဲ့အဆံုး အၾကံတစ္ခုလုပ္ရသတဲ့..."

"ဘယ္လို အၾကံတဲ့လဲ..."

"ဘုရင့္ပန္းဥယ်ဥ္ထဲမွာ စင္ျမင့္တစ္ခုေဆာက္ၿပီး အဲ့ဒီစင္ေပၚမွာ ကတၱီပါ ကားလိပ္ေတြခ် သမီးေတာ္ကိုတင္ ေဆးကုမယ္... ဥယ်ာဥ္ေထာင့္မွာ မင္းခ်င္းေတြစုေဝးၿပီး အတီးအမႈတ္ကရိယာေတြနဲ႔ အဆင္သင့္ေစာင့္ေနၾကပါ၊ သူကအခ်က္ျပလိုက္တာနဲ႔ ေတးတူရိယာေတြ ဆူဆူညံညံတီးမႈတ္ျပီး လူေတြအားလံုး စင္ျမင့္ဆီ ခ်ီတက္လာၾကပါ... ဒါမွ သရဲတဘက္ေတြကို ေျခာက္ထုတ္ႏိုင္မွာ... အဲ့လိုေျပာထားတာ..."

"အဲ့ဒီေတာ့..."

"အဲဒါနဲ႔ ငရဲမင္းသားပူးေနတဲ့ သမီးေတာ္နားကပ္ၿပီး ထြက္ေပးပါလို႔ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိေတာင္းပန္တာ၊ ဟိုကလဲ ေပကပ္ၿပီး မထြက္ဘူးပဲ။ ဒီေတာ့ သူ လက္ျပလိုက္တာနဲ႔ စည္သံတဒူဒူနဲ႔ တူရိယာေပါင္းစံု ဘဝဂ္ထိညံေအာင္တီးေနတဲ့ လူစုႀကီးခ်ီတက္လာေတာ့တာေပါ့၊ ငရဲမင္းသားႀကီးလည္း ရုတ္တရက္ မထင္မွတ္ထားတဲ့ အသံေတြ  ဝုန္းဝုန္းဒိုင္းဒိုင္းၾကားလိုက္ရေတာ့ နေဝတိမ္ေတာင္နဲ႔ ဘာသံေတြလဲလို႔ ေမးမိတာေပါ့...၊ ဒီေတာ့ လယ္သမားက ... အို... ခ်စ္မိတ္ေဆြ... ငရဲမင္းသားရယ္... ဒါ... သင့္မိန္းမက သင့္ကို လိုက္ရွာေနတဲ့အသံေတြပါလို႔လည္း ေျပာလိုက္ကေရာ... တကတည္း ငရဲမင္းသားႀကီးခမ်ာ ဟုတ္မဟုတ္ မွန္မမွန္ ယုတၱိရွိမရွိ ခ်င့္ခ်ိန္ မစဥ္းစားႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ မ်က္စိမ်က္ႏွာေတြပ်က္ တုန္တုန္လႈပ္လႈပ္နဲ႔ မင္းသမီးကိုယ္ထဲက ဝုန္းခနဲဆို ေၾကာက္အားလန္႔အား ေနာက္လွည့္မၾကည့္စတမ္း ကဆုန္ေပါက္ ထြက္ေျပးသြားတာ ငရဲျပည္ ဒုတ္ဒုတ္ထိ ျပန္ေရာက္သြားေတာ့တာပဲတဲ့... "

"ဟားဟားဟားဟား.....ဟားဟားဟားဟား....."

သေဘာက်စြာ အေတာ္မသတ္ရယ္ေနတဲ့ ကိုေရခ်မ္း ကို ၾကည့္ၿပီး မေရႊစုမွာလည္း ငရဲမင္းသားႀကီး သူ႔မိန္းမျမင္မွာလန္႔ေနပံုကို ျမင္ေယာင္မိကာ အူတက္ေနမိေတာ့သည္။

"အဲသာေၾကာင့္... အိမ္ေထာင္ရွင္ မိန္းမသားေတြအေနနဲ႔ ကိုယ့္ေယာက္်ားက မဟုတ္မဟတ္ ေလာဘေဇာတိုက္ျပီး လုပ္ေနတာေတြျမင္ရင္ ရေအာင္တားရမယ္၊ ကိုယ့္ေယာက္်ား ဒုကၡမေရာက္ေအာင္ ကိုယ္က သူရွာႏိုင္တာထက္လည္း ပိုျပီး လိုခ်င္မ်က္စိမရွိေစနဲ႔...၊ ျပီးေတာ့ ေယာက္်ားဆိုတာမ်ိဳးဟာ တအားခ်စ္ေနတဲ့အခ်ိန္ ဘာပဲလုပ္ရလုပ္ရ သည္းခံႏိုင္ေပတဲ့ သူ႔လစ္မစ္ကုန္လို႔ သည္းမခံႏိုင္ေတာ့တဲ့အဆံုး အဲဟို ငရဲမင္းသားႀကီးလို ထြက္ေျပးတတ္တယ္ဆိုတာပါပဲေတာ္... ဟီးဟီး..."

"ဟားဟား.... မိုက္တယ္... မိုက္တယ္.... "

"ကိုင္း... ကိုင္း... အိမ္ေထာင္ရွင္ ဇနီးမယားေတြ မလိမ္မာရင္ မေကာင္းရင္ လင္ေယာက္်ားေတြ ဒုကၡေရာက္ရတဲ့ပံုျပင္ေတြအေၾကာင္း ေျပာျပီးျပီဆိုေတာ့ ေနာက္တစ္ခါ ကားၾကပ္တဲ့အခ်ိန္က်ရင္  ဇနီးမယားေတြလိမ္မာတာေၾကာင့္ ခင္ပြန္းေယာက္်ားေတြ အဆင္ေျပ ခ်မ္းသာစြာေနရတဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပမယ္၊ ကဲ... ခုေတာ့ အိမ္နားလည္းေရာက္ခါနီးျပီမို႔ ဒီေန႔အတြက္ မေရႊစု ပံုျပင္ေတြလည္းျပီးပါျပီရွင္..."

"ေကာင္းပါျပီ... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ.... ဟားဟား..."

ကိုးကား။။
၅၅၀ နိပါတ္ေတာ္မ်ား
မဂၤလသုတ္ - ဦးသုခ
တစ္ေထာင့္တစ္ညပံုျပင္မ်ား - သခင္ဘေသာင္း
ကမာၻ႔ဝတၳဳတိုမ်ား - ေမာင္ထင္

++++

5 comments:

Thandar Lwin said...

ဇနီးမယားေတြလိမ္မာတာေၾကာင့္ ခင္ပြန္းေယာက္်ားေတြ အဆင္ေျပ ခ်မ္းသာစြာေနရတဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပမွာလဲ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါေၾကာင္း :D

ကုိကုိေမာင္(ပန္းရနံ႔) said...

ပုံျပင္ေတြအမ်ားႀကီး ဖတ္ရတယ္ ဟန္က်လုိက္တာ။ မိစုခ်စ္တုိ႔က ေရးလုိက္ရင္ ရွယ္ေတြခ်ည္းဘဲ။

ဒါနဲ႔..
ကုိေရခ်မ္းႀကီးနဲ႔ လုပ္စားေနတာေတြ မ်ားေနၿပီေနာ္။
သူႀကီးမင္းလုိေပါ့ အဘုိးအုိနဲ႔ လုပ္စားေပါင္း မနည္းေတာ့ဘူး။ း)

ျမတ္ပန္းႏြယ္ (Myat Pan Nwe) said...

မဖတ္ဖူးတဲ႔ ပုံျပင္ေလးေတြ ဖတ္ရတဲ႔အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

အမ္တီအန္ said...

ပံုျပင္ေတြဖတ္သြားရင္း ဘေလာ့ဂ္အဆက္မျပတ္ဆက္ေရးျဖစ္ေနတာကို အားက်သြားပါတယ္...မစုေရ..

တန္ခူး said...

ပံုေျပာေကာင္းတဲ့သူငယ္ခ်င္း ေျပာတဲ့ ပံုျပင္ေလးေတြ နားေထာင္ခ်င္ပါ့... ဒါေပမယ့္ မူပုိင္ကိုေရခ်မ္းဆို အခက္