Monday, February 13, 2012

စာေရးဆရာ ကိုေအာင္ဆန္း

၉၇ ႏွစ္ ေျမာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေမြးေန႔ အထိမ္းအမွတ္
၁၃-၀၂-၂၀၁၂

အစ္မ မေရႊစင္ဦး ဘေလာ့ မွာ ႐ိုက္ေပးထားျပီး ေမာင္စိမ္းနီ စုစည္းတင္ျပတဲ့ ''စာေရးဆရာ ကိုေအာင္ဆန္း'' ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကေလးကို ၉၇ ႏွစ္ေျမာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေမြးေန႔ အထိမ္းအမွတ္ PDF File အမွီလုပ္ေပးျပီး တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ စာရိုက္ကူး မွ်ေ၀ ေပးတဲ့ အစ္မေရႊစင္ကို ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္။

စာေရးဆရာ ကိုေအာင္ဆန္း
ေလးစားစြာျဖင့္... စုခ်စ္

Sunday, February 12, 2012

ျပည္ေထာင္စုေန႔ အမွတ္တရ...

ေသြးခ်င္းမ်ား ပီပီ ( ျမတ္အဖြဲ႔)

Wednesday, January 18, 2012

ကတံုးက ရွိႏွင့္ျပီးသား.........

ကတံုးက ရွိႏွင့္ျပီးသား......

မေရႊစုသည္ ကိုေရခ်မ္းအေပၚ မၾကာခဏ စိတ္ေကာက္ခ်င္သူ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ႏွစ္ေယာက္ ထဲ ေနရေသာ အိမ္မယ္ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ ခဏခဏ စိတ္ေကာက္ျပီး စကားမေျပာပဲ ေနၾကလွ်င္ ပ်င္းစရာ ေကာင္းျပီး တိတ္ဆိတ္ေနမည္ စိုးေသာေၾကာင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ စကားမေျပာရ မေနႏိုင္ေသာ မစကားမ်ား မေရႊစုအတြက္ စကားေျပာေဖာ္ မရွိလွ်င္ မေနႏိုင္ျဖစ္တတ္ေသာေၾကာင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း ဆယ္ခါ ေကာက္မည္ျပင္လွ်င္ ကိုးခါေလာက္က ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ အသာကေလး ဒစ္စေကာင့္ ျပန္ခ်ျပီး ဆယ္ခါ တစ္ခါေလာက္သာ လိုရမယ္ရ စိတ္ေကာက္ေလ့ရွိသည္။ ကိုယ့္ေဘးနားရွိသူႏွင့္ စကားမေျပာရ မေနႏိုင္ ၀ါသနာေၾကာင့္ ၾကာၾကာ စိတ္မေကာက္ခ်င္သည့္အတြက္ ျမန္ျမန္စိတ္ေကာက္ေျပရေအာင္ ၅မိနစ္ ၁၀မိနစ္ အတြင္း မရ ရေအာင္ ေခ်ာ့ေနာ္ဟုလည္း ကိုေရခ်မ္းကို ေသခ်ာ ၾကိဳတင္မွာထားရေသးသည္။

ဒီေနရာမွာ ဆရာေမာင္၀ဏၰ၏ နာမည္ၾကီး ဇာတ္ေဆာင္ ေမာင္စိန္ေသာင္း မႏွင္းရည္ တို႔ အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္သည္။ ေမာင္စိန္ေသာင္းက သူ႔မိန္းမ မႏွင္းရည္ စိတ္ေကာက္တိုင္း သူ၏ ေခ်ာ့နည္းကားကို ဤသို႔ ေရးထား၏။

++++

မႏွင္းရည္သည္ အေၾကာင္း တစ္စံုတစ္ရာေၾကာင့္ စိတ္ဆိုး၊ စိတ္ေကာက္ၿပီ ဆိုလွ်င္ ခုတင္ေပၚ၌ မအိပ္ေတာ့၊ ခုတင္ေအာက္သို႔ ဆင္း၍ အိပ္သည္။ အိပ္ရာတြင္လည္း ျခင္ေထာင္ သတ္သတ္မေထာင္ ၊ ေစာင္တစ္ထည္၊ ေခါင္းအံုးတစ္လံုးႏွင့္ ၾကမ္းျပင္မွာ ျဖစ္ေစ၊ ဧည့္ခန္း ႏွစ္ေယာက္ထုိင္ ကုလားထိုင္တြင္ ျဖစ္ေစ၊ မီးဖိုေခ်ာင္တြင္ျဖစ္ေစ သြား၍ အိပ္တတ္သည္။

ထိုအခါ ေမာင္စိန္ေသာင္းက လိုက္၍ ေခၚရသည္။ သို႔ေသာ္မရ။ ''ေတာ္နဲ႔ မအိပ္ဘူး'' ဟု ခါးခါးသီးသီး ေျပာလႊတ္ေလ့ ရွိသည္။ ဤသို႔ေသာ အခ်ိန္၌ ေမာင္စိန္ေသာင္းသည္ ေဒါသျဖစ္၍ မရ။ စိတ္ရွည္ရွည္ ထားရသည္။ မႏွင္းရည္ အိပ္ေပ်ာ္သည္ အထိ ေစာင့္ရ၏။ ေစာင့္ပံု ေစာင့္နည္းမွာ မႏွင္းရည္ တေဆာင့္ေဆာင့္ႏွင့္ ၾကမ္းျပင္တြင္ ေခါင္းအံုးခ်၊ ပစ္လွဲ၊ ေစာင္တစ္ပိုင္းျခံဳ ဟိုလွိမ့္၊ ဒီလွိမ့္လုပ္၊ ျခင္႐ိုက္၊ ျခင္ကိုက်ိန္ဆဲ စသည္ျဖင့္ ဆူပူမႈ မွန္သမွ်ကို သည္းခံ ခြင့္လႊတ္၍ ေစာင့္ေနရသည္။

နာရီ၀က္၊ ေလးဆယ္ငါးမိနစ္ခန္႔ ၾကာလွ်င္ မႏွင္းရည္ အိပ္ေပ်ာ္ သြားေတာ့၏။ ေမွးေမွးေမွးေမွး ျဖစ္သြားျခင္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္မည္။ သို႔မဟုတ္ တကယ္ အိပ္ေပ်ာ္သြားျခင္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မည္။ သို႔တည္းမဟုတ္ အိပ္ေပ်ာ္ သြားေလဟန္ ေဆာင္ျခင္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မည္။ ထိုျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္နည္းမ်ား အားလံုးျဖစ္ႏိုင္မည္။ ထုိအခ်ိန္က်မွ ေမာင္စိန္ေသာင္းက မႏွင္းရည္ နားသို႔ သြားရသည္။

ေျခေဖာ့ နင္းရသည္။ လက္ထဲ၌ မ်က္ႏွာသုတ္ ပ၀ါ ျဖစ္ေစ၊ လံုခ်ည္ေဟာင္း ျဖစ္ေစ ပါရမည္။ ထုိ႔ေနာက္ မႏွင္းရည္ ေဘးနား၌ က်ဳံ႕က်ဳံ႕ကေလး ထိုင္၍ တိုးတိုးကေလး ေခၚၾကည့္ရမည္။

''ေရ...ေရ''

အမွန္က ရည္ေရ ရည္ေရဟု ေခၚရင္းမွ စကားလံုးခ်င္း ဆက္၍ ကာလေရြ႕ေလ်ာၿပီး '' ေရ...ေရ'' ဟု အသံထြက္ သြားရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ထုိသို႔ ''ေရ'' လွ်င္ မႏွင္းရည္ မလႈပ္မေျခာက္ ေန၏။ အသက္ကို မွန္မွန္ျပင္းျပင္း ႐ွဴ၏။ ထိုေသာအခါ ေမာင္စိန္ေသာင္းသည္ မႏွင္းရည္ အိပ္ၿပီဟု အသိအမွတ္ ျပဳရသည္။

ထိုသို႔ အသိအမွတ္ ျပဳၿပီးေနာက္ ေမာင္စိန္ေသာင္းသည္ မႏွင္းရည္၏ ေစာင္လြတ္ေနေသာ ကိုယ္တစ္ပိုင္းေပၚတြင္ ၀ဲပ်ံေနေသာ ျခင္မ်ားကို အသာအယာ ယမ္းထုတ္ ပစ္ရသည္။ မ်က္ႏွာသုတ္ပ၀ါ၊ သို႔မဟုတ္ လံုခ်ည္ေဟာင္းသည္ ဤေနရာ၌ အသံုးခ်ရန္ ျဖစ္ပါသည္။

သည္ေနာက္ ေမာင္စိန္ေသာင္းသည္ မႏွင္းရည္၏ လက္ေမာင္းကို အသာ တို႔ၾကည့္ရ၏။ မႏွင္းရည္ တြန္႔သြားလွ်င္ ဆက္၍ မတို႔ထိရ။ ျခင္ယမ္းျခင္း အမႈကို ဆက္ျပဳရသည္။ ေနာက္တစ္ခဏမွ် အၾကာတြင္ ထပ္၍ တို႔ၾကည့္ရသည္။ မႏွင္းရည္ မလူးမလြန္႔ေတာ့လွ်င္ ေမာင္စိန္ေသာင္းသည္ မႏွင္းရည္၏ ခါးလယ္ေအာက္ကို လက္အသာလွ်ိဳ၍ မရသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေက်ာျပင္ႏွင့္ တံေကာက္ေကြးမွ ေပြ႔ခ်ီၿပီး ခုတင္ေပၚ တင္ရသည္။ ျခင္ေထာင္ခ်ၿပီး ျခင္ရွာရသည္။ ေတြ႔သည္ ျဖစ္ေစ၊ မေတြ႔သည္ ျဖစ္ေစ ျခင္႐ိုက္ရသည္။ တဖ်ပ္ႏွစ္ဖ်ပ္ သံုးဖ်ပ္ခန္႔ ႐ိုက္ၿပီးေသာ အခါ ေမာင္စိန္ေသာင္းသည္ မႏွင္းရည္ ေဘး၌ ယွဥ္၍ လဲေလ်ာင္းခြင့္ ရသြားေလသည္။

++++

ညားခါစ အခါသမယက လင္မယား စိတ္ဆိုး စိတ္ေကာက္တိုင္း အိပ္ခန္းထဲက ေဆာင့္ေဆာင့္ ေဆာင့္ေဆာင့္ လုပ္ျပီးထြက္၊ ပါးစပ္ကလည္း တစ္ေယာက္ထဲ ေနတာပဲ ေကာင္းတယ္၊ ေယာက္်ား ယူမိတာ မွားတာပဲ ဘာညာ သာရကာ ပြစိပြစိ ေျပာ၊ အိမ္ေရွ႕ ဆိုဖာမွာ ၀ုန္းကနဲ ပစ္လွဲ ဆႏၵျပတတ္သည့္ မေရႊစု ကို ကိုေရခ်မ္း မွ ေခ်ာ့နည္းကားသည္လည္း ျခင္႐ိုက္တာ မပါသည္ကလြဲလို႔ ေမာင္စိန္ေသာင္းနည္း ခပ္ဆင္ဆင္ပင္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အိမ္ေထာင္သက္ၾကာလာသည့္ အခါမွာေတာ့ မေရႊစု ၏ စိတ္ေကာက္နည္းလည္း တစ္မ်ိဳးတစ္ဖံုေျပာင္းသည့္နည္းတူ ကိုေရခ်မ္း ေခ်ာ့နည္းကားလည္း တစ္မ်ိဳးတစ္ဖံု ေျပာင္းလဲသြား၏။

အခုေနာက္ပိုင္း စိတ္ေကာက္ျပီဆိုလွ်င္ မေရႊစုက အစားေတြ တစ္ခုျပီးတစ္ခု အမ်ိဳးမ်ိဳး လုပ္စားျပျပီး ကိုေရခ်မ္းကို မေကြၽးျခင္း ျဖစ္သည္။ သူမ်ား ေယာက္်ားေတြ ဘယ္လိုေခ်ာ့တတ္သည္ဆိုတာေတာ့ မေရႊစု မသိ။ စကားလံုး အႏုအရြ လွလွပပ လံုး၀ မေျပာတတ္သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္သည့္ ကိုေရခ်မ္းကေတာ့ မေရႊစု စိတ္ေကာက္တိုင္း ရယ္စရာေျပာလိုက္ ေပါက္ကရေတြ ေျပာင္ျပလိုက္၊ တစ္ခါတရံ ကျပလိုက္ႏွင့္ (ကတယ္ဆိုတာေတြ ေလွ်ာက္မေရးနဲ႔ေနာ္... ရွက္စရာၾကီး လို႔ ေျပာေသး ) စိတ္ မေျပ ေျပေအာင္လုပ္၏။ ကိုယ့္ေရွ႔မွာ ေပါက္ကရ လာေျပာင္ေနတာကို ဘယ္သူက မရီပဲ ေနႏိုင္မည္နည္း။ မ်က္ႏွာထား အတင္းတည္ထားလည္း မရ၊ နားပိတ္ထားလည္း မရ၊ ေနာက္ဆံုး မထိန္းႏိုင္ေတာ့သည္ႏွင့္ ခြိကနဲ ရယ္လိုက္သည္မွ စိတ္ေကာက္ျခင္းက အဆံုးသတ္ရျမဲ ျဖစ္သည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကိုေရခ်မ္းသည္ သီခ်င္းေတြကို ဖ်က္ဆိုျပီး ရယ္စရာလုပ္၍ ေခ်ာ့ေလ့ရွိသည္။

တကယ္ေတာ့ မေရႊစု စိတ္မေကာက္ျဖစ္သည္မွာ လႏွင့္ ခ်ီ၍ၾကာလွပါျပီ။ စိတ္ေကာက္မည္ ၾကံလိုက္တိုင္း၊ ႏႈတ္ခမ္းစူလိုက္တိုင္း... ဟင္း... တရားေတြ ထိုင္ျပီး စိတ္ေကာက္မလို႔လား လို႔ ကိုေရခ်မ္းက ေမးလာလွ်င္ ေၾသာ္... အင္း... ဟုတ္သား ဆိုကာ မေကာက္ေတာ့ပဲ ေနလိုက္ရသည္က မ်ားသည္။ ဒါေပသိ ဟိုတစ္ေန႔ကေတာ့ မေရႊစု အမွန္အကန္ စိတ္ေကာက္ပါသည္။ စိတ္ေကာက္႐ံုတင္မက ေဒါသ က ငယ္ထိပ္ထိကို ေရာက္လာသည္။

အဲဒီေန႔က တနဂၤေႏြေန႔ ျဖစ္သည္။ ထံုးစံအတိုင္း မနက္ ၅နာရီထ တရားထိုင္၊ ၆နာရီေက်ာ္ေတာ့ အပတ္စဥ္ သြားေနက် Macritchie Reservoir မွာ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္၊ ေျပး။ အျပန္က်ေတာ့ မေန႔ကတဲက ၾကိဳခ်က္ထားတဲ့ မံု႔ဟင္းခါးကို ေကာ္ဖီ၊ ဒင္ဆမ္းေတြရယ္ နဲ႔ မနက္စာစားၾက။ ျပီးေတာ့ ကိုေရခ်မ္းက ဇိမ္ေလးနဲ႔ ဆိုဖာမွာ လွဲျပီး ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ေနတုန္း မေရႊစုကေတာ့ တစ္ပတ္စာ အတြက္ ခ်က္ျပဳတ္ ျပင္ဆင္ရသည္။ ခ်က္ျပဳတ္ျပီးစီး ေန႔လည္စာပါ ထပ္စားျပီးေတာ့ တစ္ပတ္စာ အတြက္ သစ္သီးႏွင့္ မုန္႔ေတြ၀ယ္ဖို႔ ႏွစ္ေယာက္သား ေရွာ့ပင္းစင္တာ ထြက္လာၾကသည္။ သစ္သီးႏွင့္ မုံ႔ေတြက ရပ္ကြက္ေစ်းမွာ ၀ယ္ရတာထက္ ေရွာ့ပင္းစင္တာမွာ ၀ယ္ရတာ ပိုလည္း စံု၊ လတ္လည္း ပိုလတ္တာမို႔ တနဂၤေႏြေန႔လည္တိုင္း ႏွစ္ေယာက္အတူ ေစ်းထပ္ထြက္၀ယ္ၾကရသည္။

အဲဒီမွာ ျပႆနာ တက္ရၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ေရွာ့ပင္းစင္တာက ၀ယ္ျပီး အိမ္အျပန္ လမ္းမွာ ကုလားဆိုင္ကို ခဏ၀င္ျပီး ကုလားပဲနဲ႔ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ ၀ယ္သည္။ အဲဒီနား ကားရပ္စရာ ေနရာ ႐ုတ္တရက္ ရွာမရေတာ့ အန္တီယူစီ ေရွ႔က တက္စီစတန္းမွာ အသာေလး ရပ္ေစာင့္ေန၊ ခ်က္ခ်င္း ၀ယ္ျပီး ျပန္လာမယ္လို႔ မေရႊစုက ေျပာတာကို သူက သီခ်င္းနားေထာင္သည့္ နားၾကပ္ၾကီး နားမွာ ညွပ္ထားရင္ အင္းအင္းဟု ေျပာ၏။ ကုလားဆိုင္မွာ ေစ်း၀ယ္တာ ၅မိနစ္ပဲၾကာသည္။ ၀ယ္ျပီး ျပန္ထြက္လာ ကားေစာင့္ခိုင္းထားသည့္ ေနရာမွာ သြားၾကည့္ေတာ့ ဘာကားကမွ မရွိ၊ ရွင္းလင္းလို႔။ ကံက ဆိုးခ်င္ေတာ့ လက္ထဲမွာ ဟန္းဖုန္းပါမလာ။ ေၾသာ္... တစ္ေနရာ ကိစၥ ရွိလို႔ ခဏသြားတာ ေနမွာ၊ ေဘလ္ေတြ ဘာေတြ သြားေပးေနတာ ေနမွာ၊ ေသခ်ာ မွာ ထားတာ မွာတဲ့ေနရာ လာေစာင့္မွာပါ ဆိုျပီး ဆက္ေစာင့္ေပါ့။

ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီ ခဏမွာပဲ ေရအိမ္က တအားသြားခ်င္လာသည္။ ခုတေလာ ဆီးမေကာင္းခ်င္သလို ျဖစ္လို႔ ေရမ်ားမ်ား ေသာက္ရင္း ၁နာရီေလာက္ တစ္ခါ ကို ေရအိမ္က သြားခ်င္တာ ျဖစ္၏။ အိမ္က ထြက္လာတာ ၂နာရီေက်ာ္ေနျပီဆိုေတာ့ သြားခ်င္ျပီလို႔ စိတ္ထဲက ျဖစ္လာရင္ ႐ုတ္တရက္ကို မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ ျဖစ္မိေတာ့တာ။ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ေစာင့္ခိုင္းထားတဲ့သူက ဘယ္မွာ မွန္းမသိ၊ ဟိုဘက္ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္၊ ဒီဘက္ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ရနဲ႔၊ လူကလည္း အႏၲရယ္ကို လြယ္ထားရေတာ့ ေခြၽးသီးေခြၽးေပါက္ေတြက်ျပီး လမ္းမေပၚ ဟိုဘက္ ေလွ်ာက္လိုက္၊ ဒီဘက္ ေလွ်ာက္လိုက္ ေယာက္ယက္ကို ခတ္ေနမိသည္။ လမ္းစဥ္လူငယ္ စစ္ေရးျပသလို ေကာက္႐ိုးေျခေထာက္ ျမက္ေျခေထာက္ လုပ္လိုက္၊ မသိမသာ ခုန္ဆြ ခုန္ဆြ လုပ္လိုက္၊ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္သလိုလို ဘာလိုလို ခါးကို ဟိုႏြဲ႔ ဒီႏြဲ႔နဲ႔ ထိန္းလိုက္၊ ေျခကို လိမ္လိုက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို လုပ္ေနရတာ ဘယ္ေလာက္ ဆိုးလိုက္တဲ့ ဒုကၡထင္သလဲ။

ၾကာေတာ့ မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ၁၅ႏွစ္ ေလာက္ ေပါင္းလာျပီးတဲ့ ေယာက္်ား ဘယ္လိုလူဆိုတာ သိေနျပီးသားျဖစ္သည့္အတိုင္း ရပ္ကြက္ေစ်း ပတ္ျပီး သူ႔ကို ရွာရေတာ့ကာ ေနာက္ဆံုးဘယ္မွာ သြားေတြ႕လဲဆို အန္တီယူစီ အေနာက္ဘက္အျခမ္းမွာ ကားၾကီးရပ္လို႔ ကားထဲမွာ ဇိမ္နဲ႔ လဲွျပီး မ်က္လံုးေလးမွိတ္ သီခ်င္း နားေထာင္ေနလိုက္ေသး။ ဘယ္... မေရႊစုလည္း ေဒါသက ငယ္ထိပ္ကို ခ်က္ခ်င္း တက္ကပ္ေတာ့တာေပါ့...။ ကိုယ္က ၀ူး၀ူး၀ါး၀ါး လုပ္ေတာ့လည္း မေရႊစု ေအးေအးေဆးေဆး ေစ်းထပ္၀ယ္ေနတာ ထင္လို႔ လိုက္မလာပဲ ေစာင့္ေနသည္တဲ့။

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လား။ ဘယ္ႏွယ္... အန္တီယူစီ အေရွ႔နဲ႔ အေနာက္ကို ေနရာမွား နားေထာင္ျပီး ေစာင့္တာက တျပစ္၊ ၾကာေနတာကို လိုက္မရွာတာက တျပစ္၊ ကိုယ့္ဒုကၡ အတြက္ စိတ္တိုတာ က တျပစ္၊ အျပစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စြဲခ်က္မ်ားႏွင့္ တကြ စကားေျပာဆိုျခင္း ရပ္ဆိုင္း လိုက္သည္။ သူ႔ မ်က္ႏွာလည္း မၾကည့္၊ တေဆာင့္ေဆာင့္ႏွင့္ ပစၥည္းေတြ သိမ္းစရာရွိတာသိမ္း ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ေနလိုက္သည္။

အစက အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ဒိုမီႏို ေဖ်ာ္တိုက္မယ္လို႔ ေျပာထားတာ။ ခုေတာ့ ေရခဲမုန္႔ေတြထည့္၊ ႏြားႏို႔ေတြ၊ ပူတင္းေတြ၊ သစ္သီးေတြထည့္ေဖ်ာ္ ဒိုမီႏိုလုပ္ျပီး သူ႔မေကြၽးပဲ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ထိုင္စားေနလိုက္၏။

''မေရႊစု ေရ... ဒီမွာ ၾကည့္စမ္း....ေရႊငါးေလး လွတာဗ်ာ.... လွလိုက္တာ အရမ္းပဲ.... မေရႊစုနဲ႔ ခြၽတ္စြပ္ပဲ။''

သူ႔ လက္ေတာ့ၾကီး မ်က္ႏွာေရွ႔ လာ၀ဲ ျပသည္။ ပံုထဲမွာက မ်က္လံုးျပဴးျပဴးနဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းၾကီးစူေနတဲ့ ေရႊငါး။ ဟန္း... ဒီေလာက္နဲ႔ ရီဖို႔ စိတ္ေျပဖို႔ ကြာေလ။ ခပ္တည္တည္ႏွင့္ သူ႔မ်က္ႏွာကို မၾကည့္ပဲ ေရခဲမုန္႔ေတြ အားပါးတရ စားျပလိုက္သည္။ ဒါနဲ႔ သူ႔စားၾကည့္စားပြဲ သူ႔ဘာသာ ျပန္သြားျပီး သီခ်င္းေတြ ဟိုဖြင့္ ဒီဖြင့္ လုပ္ရင္း လွမ္းေျပာျပန္သည္။

''ခ်စ္ဆံုး ကတံုး .... ေမာင္ ဘယ္ေတာ့မွ မမုန္း...''

ဟိုတစ္ေန႔က ေက်ာ္စြာက ေဖ့စ္ဘုတ္ေ၀ါေပၚမွာ လာေရးသြားတာကို ဆိုျပေနသည္။ သူမ်ား ေနာက္လိုက္ လို႔ စိတ္ထဲက ေရရြတ္ရင္း မ်က္ေစာင္းလွမ္းခဲလိုက္၏။ ခဏၾကာေတာ့ ေဇာ္၀င္းထြဋ္ သီခ်င္းသံကို ေနာက္က ေယာင္၀ါး လိုက္ဆိုေနျပန္သည္။

~~~~
သူ... အစားေလးမ်ား မေကြၽးတဲ့ အခါ... ကိုယ္ႏွလံုးသားေလး ၀မ္းနည္းသြား...
တစ္ေယာက္ထဲ ၾကိတ္ သြားရည္က်လည္း ... အခ်စ္မ်ား ကတံုးဆီမွာ...
နာက်ည္းလို႔ မေခၚမေျပာလဲ... အခ်စ္မ်ား ကတံုးဆီမွာ....
~~~~


ဟြန္း... မရီေသးဘူး။ မရီေသးဘူး။

ေနာက္ထပ္ သီခ်င္းသံ ထြက္လာျပန္၏။

~~~~
ေႏြကႏၲာလို ေန႔အား ... တို႔ရင္ဆိုင္မယ္ ...သိထား... မင္းရဲ႔ ကတံုးက ကိုယ့္အတြက္ ခြန္အား......
ရင္ခြင္ညာကို ကမ္းလွမ္းတဲ့ မင္းရဲ႔ လက္ကေလးမ်ား ....
ထာ၀စဥ္ၾကင္နာ ေႏြးေထြးကာ အျမဲတမ္းသာ စိုးမိုး............ သိမ္းထား .........

.........
ရင္ထဲမွာ ကတံုးက ရွိႏွင့္ျပီးသား... အိုး... ကတံုးက ရွိႏွင့္ျပီးသား ...........
ကတံုးေလးကို ယံုစား... ကိုယ့္ရဲ႔ ဘ၀မွာ ကတံုးေလးကို တင္စား ...........
ရင္ထဲမွာ ကတံုးက ရွိႏွင့္ျပီးသား... အိုး... ကတံုးက ရွိႏွင့္ျပီးသား .........
~~~~


သီခ်င္းကို ေအာ္ဆိုရင္း ကိုေရခ်မ္းက မေရႊစုနားကို လာထိုင္သည္။ သူမျမင္ေအာင္ မ်က္ႏွာ တစ္ဖက္လွည့္ လိုက္ရသည္။ မရီဘူး။ တင္းထား။ ခုနက တစ္ေယာက္ထဲ ေကာက္႐ိုးေျခေထာက္ လုပ္ျပီး စစ္ေရးျပေနရတာ ျပန္ေတြးစမ္း။ မရီနဲ႔။

''ဟား... ဒီတစ္ခါ ေဆးတိုးဖို႔ ခက္ပါလားကြဲ႔... ေၾသာ္.... အားလံုးထက္ ေႏြးေထြးလံုျခံဳတဲ့ အိမ္ဟာ ကတံုးမ အိမ္ပဲလို႔ သိလိုက္ရတဲ့ အခါမွာေတာ့ က်ေနာ္ဟာ ကတံုးမရဲ႔ေဘးမွာ မံု႔စားခ်င္လို႔ ထိုင္ေနပါတယ္ ေလ.....''

'' ခြီး...''

သြားတာပဲ။ ေနာက္ဆံုးမေတာ့ မရီပဲ မေနႏိုင္သည့္ မေရႊစုတစ္ေယာက္ စိတ္ေကာက္ေျပေပး လိုက္ရပါေတာ့သည္။

++++++

ကိုးကား။ ။ ဆရာေမာင္၀ဏၰ၏ ေခ်ာ့နည္းကား

Friday, January 13, 2012

ေလွကေလးကို ေလွာ္မည္ ေဘးမသန္းပဲ ေအးခ်မ္းေတာ့သည္



ေလွကေလးကို ေလွာ္မည္ ေဘးမသန္းပဲ ေအးခ်မ္းေတာ့သည္

တစ္ႏွစ္က မေလးရွား ကြာလမ္လမ္ပူမွာ ရွိတဲ့ တ႐ုတ္တန္း ရဲ႔ ညေစ်းတန္း ကို ေရာက္သြားတဲ့အခါ အဲဒီမွာ ေစ်းေရာင္းေနတဲ့ အေရာင္းသမားေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဗမာျပည္က ျဖစ္ၾကတာေတြ႔ရတယ္။ သူတို႔က မေရႊစုတို႔ကို ဗမာမွန္းသိလို႔ ဗမာလိုေတြေျပာျပီး ေစ်းေရာင္းၾကတယ္ေပါ့။ ေကာင္ေလးေတြက ရည္ရည္မြန္မြန္၊ ႐ုပ္ရည္သန္႔သန္႔၊ သေဘာေကာင္းေကာင္း ပံု ကေလးေတြ။ မေရႊစုတို႔ကို သူတို႔ ေရာင္းေနတဲ့ ပစၥည္းေတြ ေစ်းေလွ်ာ့ေပးတဲ့ အျပင္ သူတို႔ ဆိုင္မွာ မရွိတဲ့ပစၥည္းေတြ လိုခ်င္တာ ေစ်းသက္သက္သာသာနဲ႔ ရေအာင္ တျခားအသိဆိုင္ေတြကို လိုက္ပို႔ေပး၊ ကူျပီး ေစ်းဆစ္ေပးၾကတယ္။ မဟုတ္ရင္ ဒီေကအယ္လ္ ညေစ်းတန္းက ေစ်းေတြတင္ျပီး ရိပ္ၾကတာတဲ့။ အဲဒီ ေကာင္ေလးေတြက စကားေျပာရင္ အသံ၀ဲတဲတဲေလးေတြနဲ႔ အသက္က ၂၀ေက်ာ္ေက်ာ္ ေလးေတြပဲ ရွိေသးတယ္။

'' ဒီေစ်းထဲ ဗမာ ေတြ အမ်ားၾကီးပဲေနာ္။ ဟိုနားက ဆိုင္မွာလည္း ေမာင္ေလးတို႔လိုပဲ ဗမာေတြ အစ္မ ေတြ႔ခဲ့တယ္။ သူတို႔နဲ႔ေရာ သိၾကလား။ ''
'' က်ေနာ္တို႔က သူတို႔ နဲ႔ မတူဘူး အစ္မ၊ သူတို႔က ဗမာ ေတြ၊ က်ေနာ္တို႔က မြန္လူမ်ိဳး... ''
'' ဟင္....နင္တို႔ကလဲဟယ္... မြန္လည္း ဗမာ ၊ ဗမာ လည္း မြန္ေပါ့ဟ။ တစ္ေျမထဲကလာျပီး အေ၀းၾကီးမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကရတဲ့ဟာ... ''
မေရႊစုက အဲသလို ေျပာေတာ့ သူတို႔ ျပံဳးျပီး နားေထာင္ေနၾကတယ္။
'' အခု အစ္မ ကို ဗမာမွန္း သိေပမယ့္ နင္တို႔ ကူညီ ၾကတာပဲ။ အစ္မကလည္း နင္တို႔ ဘာလူမ်ိဳးလည္းေတာင္ မစဥ္းစားမိဘူး။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္က လူမ်ိဳး အသံၾကားတာနဲ႔တင္ ၀မ္းသာတာပဲ။''
သူက ဗမာမို႔ ကိုယ္က မြန္မို႔ ဆိုတဲ့ စကား ျပည္ေထာင္စု သားခ်င္းထဲ ဘာလို႔ ရွိရမလဲတဲ့။ မႈတ္ဖူးလားေနာ္။

အဲသာနဲ႔ ဆက္စပ္လို႔ ေျပာရရင္ မေရႊစုတို႔ ေမေမ ဇာတိခ်က္ေၾကြေမြးရပ္ေျမဟာ ျမစ္၀ကြၽန္းေပၚ ျမိဳ႔ေလးတစ္ျမိဳ႔က လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းနဲ႔ စီးပြားျဖစ္ထြန္းလွတဲ့ ေအးခ်မ္းသာယာတဲ့ ရြာေလးတစ္ရြာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ လြတ္လပ္ေရး ေခတ္ဦးမွာ ရြာမွာ ကရင္သူပုန္ေတြ ထၾကြေသာင္းက်န္း ႏွိပ္စက္လို႔ မေရႊ႕မေျပာင္းႏိုင္တဲ့ ပစၥည္းမွန္သမွ် ထားခဲ့၊ ေရႊေငြ ပစၥည္းေတြ တန္ဖိုးၾကီးတာေတြေတာ့ ေျမၾကီးထဲ တြင္းတူး ဖြက္ခဲ့ျပီး ျမိဳ႔ေပၚကို ကိုယ္လြတ္႐ုန္းျပီး ထြက္ေျပးၾကရတယ္။ သူပုန္ေတြက အိမ္မွာ ေတြ႔သမွ် ပစၥည္းေတြ လုယက္ဖ်က္ဆီး ယူငင္သြားတဲ့ အျပင္၊ ေျမၾကီးမွာ ဖြက္ထားတဲ့ ေရႊေငြက အစ စူးထိုးခ်ျပီး ယူသြားလို႔ ရွိသမွ် တက္တက္ေျပာင္ျပီး ေမေမတို႔ မိသားစု ဟာ ရန္ကုန္ျမိဳ႔မွာ လက္ၾကီးပဲကေန ဘ၀အသစ္ကို ျပန္စခဲ့ၾကရတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ အဲဒီတုန္းက ေမေမဟာ ကရင္ဆို နာမည္ေတာင္ မၾကားခ်င္ေအာင္ မုန္းတီးခဲ့တဲ့သူ ျဖစ္တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ေတြ ၾကာ လာခဲ့တယ္။ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ အိမ္ေထာင္က်ျပီးေတာ့ အေျခခ်ေနခဲ့တဲ့ အိမ္ ရဲ႔ အိမ္ေရွ႔အိမ္ က မိသားစု ဟာ ကရင္လူမ်ိဳး မိသားစု ျဖစ္တယ္။ သူတို႔ေတြဟာ ႐ိုးသား ေဖာ္ေရႊျပီး သူတပါးကို အင္မတန္ ကူညီတတ္သူေတြ ျဖစ္တယ္။ တခါမွာ အဲဒီ မိသားစု ထဲက မေနာ္ေလးရဲ႔ ေယာက္်ား သူ႔႐ံုး ကိစၥနဲ႔ မတရား အမႈဆင္ ေထာင္ခ်ခံရေတာ့ အဲဒီ အခ်ိန္က တရားသူၾကီး ျဖစ္ေနတဲ့ ေဖေဖဟာ အတတ္ႏိုင္ဆံုး တရားသျဖင့္ ျဖစ္ေစရေအာင္ အကူအညီေတြ အမ်ားဆံုး ေပးခဲ့တယ္။ မေနာ္ေလးရဲ႔သား ဟာ ေဖေဖ ေမေမတို႔ရဲ႔ ေမြးစားသား ျဖစ္လာတယ္။ ဟိုတခ်ိန္တုန္းက ကရင္ကို နာမည္ေတာင္ မၾကားခ်င္ေအာင္ မုန္းခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတဲ့ ေမေမဟာ သူကုိယ္တိုင္ ႏို႔တိုက္ ေမြးခဲ့ရတဲ့ သူ႔ ေမြးစားသား၊ မေရႊစုတို႔ရဲ႔ ေမြးစား ေမာင္ေလး ကရင္လူမ်ိဳး ျဖစ္တဲ့ ဖိုးခြားေလးကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္။ တခါက တျခားသူတစ္ေယာက္ လုပ္ခဲ့တဲ့ အမႈေၾကာင့္ သူ႔လူမ်ိဳးတိုင္းကို လိုက္မုန္းေနရမယ္ဆို ဒီကမၻာၾကီးမွာ ရန္ျငိဳးေတြနဲ႔ ဘယ္လို ေနခ်င္စရာ ေကာင္းေတာ့မွာပါလဲ။

ေဟာ... အခုလည္းပဲ ႏွစ္၆၀ေက်ာ္ၾကာသည့္တိုင္ေအာင္ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့တဲ့ ကရင္ အမ်ိဳးသား အစည္းအ႐ိုးနဲ႔ ကရင္ျပည္နယ္ အစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ရဲ႔ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲ လုပ္ေနၾကျပီတဲ့။ ေဆြးေႏြးပြဲက ႏွစ္ဘက္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ႔ အျပံဳးေတြကို ျမင္ရ ၾကားရ ၾကည့္ရတာ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ခ်မ္းသာ စရာ ေကာင္းလွပါသလဲ။ ဇြဲကပင္ ေတာင္ၾကီးက ျပံဳးလို႕ ၾကည့္ေနမွာ ျမင္ေယာင္ပါေသးရဲ႔။

က်က္သေရ မဂၤလာ အရွိဆံုး သတင္းကေတာ့ ဒီေန႔ မနက္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးလိုက္ျပီဆိုတဲ့ သတင္းပဲ။ မေရႊစု ခံစားမိတာကေတာ့ အေမစု ေျပာသလို လူေတြဟာ အတိတ္က နာက်ည္းခ်က္ေတြကို ျပန္စဥ္းစားျပီး အတိတ္ဘ၀ထဲကေန ႐ုန္းမထြက္ႏိုင္ရင္ အနာဂတ္ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာ ညီညြတ္ေရး ဘယ္လို စုစည္း လုပ္ႏိုင္ၾကေတာ့တဲ့ မလဲ။

ဒီေန႔ ဒီအခ်ိန္ဟာ မေရႊစုတို႔ ေမာင္ႏွမ ေတြ အားလံုး လက္တြဲျပီး ကိုယ့္ႏိုင္ငံေတာ္ သာယာေရးအတြက္ ညီညီညြတ္ညြတ္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ရမယ့္ အခ်ိန္အခါေကာင္းပဲ။ ေနာင္ သိပ္မၾကာခင္ ကာလမွာပဲ ကမၻာမွာ ျမန္မာေဟ့လို႔ လက္မ ေထာင္ မေၾကြးေက်ာ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ဘယ္သူ ေျပာမလဲ။

စုခ်စ္
၁၃-၀၁-၂၀၁၂
ေန႔လည္ ၂း၄၇ နာရီ
++++++++

Wednesday, January 4, 2012

လူတိုင္းအတြက္ လြတ္လပ္ေရး

လြတ္လပ္ေရးေန႔ အထိမ္းအမွတ္
(၀၄ ဇန္န၀ါရီလ ၂၀၁၂)

( Sketch by Suuchitthu)
(from photo of Moe Kyaw Thu - Old lady sitting & waiting in front of Prison on 03-01-2012)


သင့္မွာ မိခင္ ရွိလွ်င္ ...
သားကိုေမွ်ာ္ေနတတ္သည့္ တျခားသူမ်ား၏ မိခင္ကို သတိရေပးပါ။

သင့္ မိသားစု ကို သင္ခ်စ္လွ်င္...
တျခားသူမ်ား၏ မိသားစု ခ်စ္ခင္မႈကို နားလည္စာနာေပးပါ။

သင့္ကို မတရားခ်ဳပ္ေႏွာင္မႈ မလိုလားလွ်င္ ...
တျခားသူမ်ားကို မတရားခ်ဳပ္ေႏွာင္မႈမွ ေျဖလႊတ္ေပးပါ။

သင္သည္ တရားမွ်တ လြတ္လပ္မႈကို ၾကိဳက္လွ်င္...
တျခားသူမ်ားအားလည္း တရားမွ်တ လြတ္လပ္မႈ ရရွိေစေအာင္ ေဆာင္ယူေပးပါ။

မွန္ကန္ လွပ ေသာ စစ္မွန္သည့္ လြတ္လပ္ေရး
သင့္ အတြက္ လိုသလို ...
လူတိုင္း အတြက္လည္း လိုပါသည္။


စုခ်စ္
၀၄-၀၁-၂၀၁၂

Tuesday, January 3, 2012

ေဘးမသန္းပဲ ေအးခ်မ္းေတာ့သည္...

ေလွကေလးကို ေလွာ္မည္...
ေဘးမသန္းပဲ ေအးခ်မ္းေတာ့သည္
...



၂၀၁၂ ခု ႏွစ္သစ္မွာ က်မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး နဲ႔ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားမ်ား အားလံုး ...
ေဘးမသန္းပဲ ေအးခ်မ္းေစရန္...
ဆုေတာင္း ေမတၱာပို႔သ လိုက္ပါတယ္ရွင္။


ေမတၱာျဖင့္... စုခ်စ္

Saturday, December 24, 2011

ဒီဇင္ဘာ ပိတ္ရက္မွာ ဘာလုပ္မယ္ (Tag From Sis Rose)

ညီမေလးရိုစ့္ေရ.... ေရးတာ ေနာက္မက်ေလာက္ေသးပါဘူးေနာ္... ဒီေန႔မွ ခရစ္စမတ္ အၾကိဳေန႔ပဲ ရွိေသးတာေနာ့... ညီမေလး ရဲ႔ ေမးခြန္းေလးေတြကို ေျဖေပးထားပါတယ္ေနာ္....

ဒီဇင္ဘာ ပိတ္ရက္မွာ ဘာလုပ္မယ္ (Tag)

♥ ခရစ္စမတ္ ေရာက္ခါနီးရင္ စိတ္လႈပ္ရွား ေပ်ာ္ရႊင္မိပါသလား။
ခရစ္စမတ္ ေရာက္ခါနီးရင္ လူေတြက အားလပ္ရက္ေတြ နီးလာျပီဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ ေပါ့ပါးလာၾကျပီး လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ရလို႔ ကိုယ္ပါ ေရာျပီး ေပ်ာ္မိပါတယ္။

♥ ကိုယ့္ရဲ႕ အိမ္ကို ခရစ္စမတ္ သစ္ပင္၊ decoration ornaments မ်ားနဲ႔ အလွဆင္ေလ့ ရွိပါသလား။
အိမ္ကိုေတာ့ ပံုမွန္ ဘာနဲ႔မွ အလွဆင္ေလ့မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္သစ္ မွာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သန္႔သန္႔ ျပန္႔ျပန္႔ ျဖစ္ရေအာင္ တစ္အိမ္လံုးကို သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ပါတယ္။ ဘုရားကို ေရေမႊးနံ႔သာ နဲ႔ သန္႔ရွင္း ပူေဇာ္ပါတယ္။ တစ္ႏွစ္လံုး ေအာင္းေနတဲ့ မလႊတ္ပစ္ရက္တဲ့ အမိႈက္ေတြ ႏွေမ်ာ ႏွေမ်ာနဲ႔ စုျပီး လႊတ္ပစ္ရပါတယ္။ း)

♥ ႏွင္းေတြ ေအးခဲေနတ့ဲ ေနရာကို သြားေရာက္လည္ပတ္ခ်င္ပါသလား။ တကယ္လို႔ ႏွင္းေတြႀကားမွာ လက္ရွိေနထိုင္ေနရင္ ႏွင္းမပါတ့ဲ ခရစ္စမတ္နဲ႔ ႏွင္းျဖဴျဖဴေတြ က်ေရာက္ေနတ့ဲ ခရစ္စမတ္ ဘယ္အရာကို ပိုႏွစ္သက္မိလဲ (ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရွိမယ္ဆိုရင္ေပါ့)။
ဒီဇင္ဘာတခ်ိဳ႔ေသာ ႏွစ္ေတြမွာ အလုပ္တာ၀န္နဲ႔ ႏွင္းေတြ ေဖြးျပီးေအးခဲေနတဲ့ ေနရာ ကို ေရာက္ေနတတ္တဲ့ အခါေတြ ရွိခဲ့တယ္။ ခရစ္စမတ္ဟာ ႏွင္းျဖဴျဖဴေတြ ရွိေနတာ မရွိေနတာထက္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူ ကိုယ့္ေဘးနားမွာ ရွိေနဖို႔ ပိုအေရးၾကီးတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္လို႔။ ႏွင္းေတြျမင္ရင္ ပိုလြမ္းစရာ ေကာင္းတတ္လြန္းလို႔ ႏွင္းေတြကို ခ်စ္ေပမယ့္ ႏွင္းေတြနဲ႔ တစ္ေယာက္ထဲေတာ့ မရွိခ်င္ပါဘူး။

♥ ခရစ္စမတ္ပိတ္ရက္ကို ဘယ္လို ျဖတ္သန္းခ်င္ပါသလဲ။ အ့ဲဒီအခ်ိန္မွာ ခရီးထြက္တတ္ပါသလား။
ခရစ္စမတ္ဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ပိတ္ရက္ နားရက္ေတြနဲ႔ တိုက္ဆိုင္တာေၾကာင့္ အလုပ္တာ၀န္နဲ႔ ခရီးထြက္စရာမရွိဘူးဆိုရင္ အဆင္ေျပ အခ်ိန္ရရင္ မိသားစုေတြနဲ႔ ခရီးတို ခရီးရွည္ေတြ ထြက္ျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႔ႏွစ္ေတြမွာ တရားစခန္း သို႔မဟုတ္ သီလရင္ ၀တ္ျဖစ္ပါတယ္။

♥ ခ်စ္တဲ့ခင္တဲ့သူေတြကို ဘယ္လို လက္ေဆာင္ေလးေတြ ေပးျဖစ္လဲ။
အရင္တုန္းကေတာ့ ခရစ္စမတ္ဆို ရံုးမွာ လက္ေဆာင္ေလးေတြ လဲၾကတယ္။ ကိုယ္တိုင္ေတာ့ မွတ္မိသေလာက္ ခရစ္စမတ္လက္ေဆာင္ အျဖစ္အေနနဲ႔ သက္သက္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မေပးျဖစ္ခဲ့ဖူးပါဘူး။ အမွတ္တရ အေနနဲ႔ မဟုတ္ပဲ သူတို႔ လိုတဲ့ အခ်ိန္မွာ လိုမယ္ထင္တာေလးေတြ တိတ္တိတ္ကေလး မရရေအာင္ရွာ၀ယ္လာျပီး Surprise အေနနဲ႔ေတာ့ ေပးျဖစ္ပါတယ္။

♥ ခရစ္စမတ္မွာ အမွတ္တရေလးေတြ ရွိခဲ့ဖူးရင္ ေျပာျပေပးပါ။
ဒီဇင္ဘာ ဟာ အမွတ္တရ အမ်ားဆံုး ေပးတဲ့ လတစ္ခုပါ။ ငယ္ဘ၀ လြမ္းစရာ ေပ်ာ္စရာ၊ ခ်စ္သူနဲ႔ အတူ လြမ္းစရာ ေပ်ာ္စရာ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အတူ လြမ္းစရာ ေပ်ာ္စရာ၊ စသျဖင့္ အမွတ္တရေလးေတြ ျပည့္ေနတဲ့ လ တစ္ခုပါ။ ေျပာစရာေတြ အမ်ားၾကီးထဲက တစ္ခုကေတာ့ တစ္ခုေသာ ဒီဇင္ဘာမွာ ခ်စ္သူနဲ႔ ပထမဆံုးခြဲျပီး အေ၀းကို တစ္ေယာက္ထဲ ထြက္လာခဲ့ရဖူးလို႔ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မရတဲ့ ဒီဇင္ဘာ ပါ။

♥ ႏွစ္သစ္ အႀကိဳညမွာ ဘယ္သူေတြနဲ႔ အတူတူ ရွိေနခ်င္ပါသလဲ။
ကိုယ္က ခ်စ္တဲ့သူ ကိုယ့္ကို ခ်စ္တဲ့သူေတြ အားလံုးနဲ႔ ရွိခ်င္ပါတယ္။

♥ New Year Eve မွာ countdown ျပဳလုပ္ေလ့ ရွိသလား။ အမွတ္တရမ်ား ရွိခ့ဲရင္ ေျပာျပေပးပါ။
အျမဲေတာ့ မဟုတ္။ တိုက္ဆိုင္ရင္ေတာ့ countdown ျပဳပါတယ္။ တစ္ခါတရံ ဘုရားစာ ရြတ္ရင္း၊ ေမတၱာဘာ၀နာ ပြားမ်ားရင္း ၾကိဳဆိုပါတယ္။ အမွတ္တရ အေနနဲ႔ကေတာ့ သကၠရာဇ္၂၀၀၀ မွာ ေထာင္စုႏွစ္ ေျပာင္းတဲ့ ထူးထူးျခားျခားႏွစ္မို႔လို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စုျပီး ၾကိဳဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။

♥ ႏွစ္သစ္ကို ကုန္ဆုံးေစခ်င္တ့ဲ ေနရာသီးသန္႔မ်ိဳး ရွိပါသလား။ အလည္အပတ္ အစီအစဥ္ ရွိ၊ မရွိ ေဖာ္ျပေပးပါ။
ခ်စ္တဲ့သူေတြ အနားမွာ ရွိရင္ ျပည့္စံုတာမို႔ ဘယ္ေနရာ ျဖစ္ျဖစ္ အဆင္ေျပပါတယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ အလည္အပတ္ အစီအစဥ္ မရွိလို႔ အိမ္မွာပဲ ေမတၱာဘာ၀နာပြားမ်ားရင္း ၾကိဳဆိုျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။

♥ ႏွစ္သစ္မွာ New Year Resolution အေနနဲ႔ ဘာေတြ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ျပီး အေကာင္အထည္ ေဖာ္တတ္ပါသလဲ။
ႏွစ္သစ္မွာ မွ အဲသလို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ သတ္သတ္ ခ်ေလ့ မရွိပါ။ ပန္းခ်ီဆြဲခ်ိန္ မ်ားမ်ား ရွိခ်င္တယ္။ စာေရး စာဖတ္ခ်ိန္ မ်ားမ်ားေတာ့ ပိုရခ်င္ပါတယ္။

♥ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ ကုန္ဆုံးသြားတ့ဲ အေပၚ လြမ္းေမာတသတာမ်ိဳး၊ အခ်ိန္ မကုန္ေစခ်င္တာမ်ိဳး ရွိတတ္ပါသလား။
ေၾသာ္... အသက္တစ္ႏွစ္ ၾကီးသြားျပန္ပါပေကာ။ အခ်ိန္ေတြ ကုန္လြယ္လွပါ ပေကာ လို႔ သံေ၀ဂေတာ့ ရမိတတ္ပါတယ္။

♥ ႏွစ္သစ္ေရာက္ရင္ ေဆြမ်ိဳး၊ မိတ္ေဆြေတြကို ပို႔စ္စကဒ္မ်ား၊ e-card မ်ားႏွင့္ ႏႈတ္ခြန္းဆက္တာမ်ိဳး ရွိပါသလား။
သူငယ္ခ်င္းေတြ ကေတာ့ ပို႔ၾကတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္ကသာ ပ်င္းတတ္တဲ့သူမို႔ ျပန္မပို႔မိတတ္တာ မ်ားပါတယ္။

♥ ထပ္ျပီး ျဖည္႔စြက္ ေရးခ်င္တာက....။
သတိတရ တဂ္တဲ့ ညီမေလးရိုစ့္နဲ႔ ဘေလာ့ကာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ဘေလာ့ စာဖတ္ ပရိတ္သတ္မ်ား အားလံုး မဂၤလာရွိေသာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းေသာ ခရစ္စမတ္ နဲ႔ ႏွစ္သစ္ ျဖစ္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္း ေမတၱာပို႔သ လိုက္ပါတယ္ေနာ္။

Merry Christmas and Happy New Year to All!!!

ေမတၱာျဖင့္... စုခ်စ္
++++++++